04 Eylül 2018 - 17:43

MEVSİM ARTIK SONBAHAR

0 Okunma 0 Paylaşım

Google Kaynaklara Ekle

Yaz mevsimini geride bırakıyoruz artık… Eylül ayı yaprak dökümü özelliğini taşıyarak geldi kapıya dayandı…

‘Eylül ayı dert ayı’ derdi büyüklerimiz… Her anlamda yıpratıyor insanı… Hele de ne kadar ekonomik darlık içinde olursan ol, doğası itibariyle özgürlükler içinde yaşanan yaz aylarının rehavetinden sonra. En büyük deprem okulların açılmasıyla başlıyor. Ve ardından irili ufaklı artçılarla sarsılıp duruyor aile…

Okul forma artçısı, kırtasiye artçısı, yakacak artçısı, giyim artçısı vs. vs. vs… Sonbahar... Adı üzerinde... Hazan mevsimi… Yaprak dökümü... Bulutların orkestrası eşliğinde, rüzgarın yağmurla dans ettiği bir mevsim...

Hüzün mevsimi sanki, sonbahar… Her nedense sonbaharda kaybederiz sevdiklerimizi... Acaba ondan mı dökülür yapraklar... Adeta, dalından koparak döne döne, nazlı nazlı toprağa düşen her yaprak, bir sevgi, bir sevgili olarak bitiriyor, sona erdiriyor ömrünü... Ruhumuz baharın güllerini soldurup, coşkusunu kaybediyor sanki yavaş yavaş... Nerede etrafımızdaki şen şakrak, neşeli insanlar? Nerde sesleriyle sokakları çınlatan çocuklar? Peki, neden terk ediyor bizi kuşlar? Yoksa şarkıda söylediği gibi, vefasızlar mı? Parıldayan sıcacık güneş... Nereye gitti bırakıp bizi? Bence tek cevap... ‘Mevsim artık Sonbahar’

Tabii, sonbaharın bizi etkileyecek biçimde güzel yanlarını da var... Görelim, hatta kendimizi o güzelliklere motive edelim diyorum ama…

Dert o kadar çok ki... Maddi, manevi bir dizi eksik listesi var önümüzde… Sonbaharın puslu günlerinde birbirimizin ışığıyla aydınlanmak…

Ve yere düşen bir yaprak kalıncaya dek, sonbaharı gönlümüzce yaşamak...