MAKAM GEÇER, İNSANLIK KALIR!

Sevgili okurlar…

Geçtiğimiz gün bir kurum müdürünün paylaştığı bir cümle dikkatimi çekti; 

“Makamdayken insanlara nasıl davranırsanız, makamdan kalktıktan sonra insanlar da size öyle davranır”

Aslında bugün yaşadığımız birçok şeyi bundan daha güzel özetlemek zor.

Çünkü makamlar geçicidir.

Koltuğun bir sahibi yoktur; sadece bir süreliğine oturanı vardır.

Ama ne yazık ki bazıları o koltuğa oturduğu anda kendisini vazgeçilmez sanıyor.

Dün selam verdiği insana bugün tepeden bakıyor, telefonlara çıkmıyor, kapıları kapatıyor, insanları makamının büyüklüğüne göre değerlendiriyor.

Sanki o makam hiç bitmeyecek…

Sanki o kapının önündeki kalabalık hep orada olacak…

Biz ne makam sahipleri gördük; Kaf Dağı’nı kendisinin yarattığını sanan, bulunduğu koltuğu şahsi mülkü gibi gören…

İnsanların kendisine değil, makamına gösterdiği saygıyı kendi şahsına zanneden…

Yanındaki kalabalığı dost, söylenen güzel sözleri gerçek, gösterilen ilgiyi de sonsuz sanan…

Oysa gün geliyor, tabela değişiyor.

Kapının üzerindeki isim sökülüyor.

Telefon daha az çalıyor.

Daha önce randevu almak için bekleyenler artık aramıyor.

İşte o zaman geriye makamda bıraktığınız iz kalıyor.

Bir insanın gönlünü mü aldınız, yoksa kırdınız mı?

Size işi düştüğü için geleni dinlediniz mi, yoksa küçümsediniz mi?

Gücünüz varken adaletli oldunuz mu?

Yoksa makamınızı insanlara üstünlük kurmanın aracı mı yaptınız?

Asıl mesele budur.

Makam insana değer katmaz.

İnsan makama değer katar.

Bir yönetici, odasına giren vatandaşı küçümsemeden dinliyorsa, çalışanına saygı gösteriyorsa, yetkisini kibir için değil hizmet için kullanıyorsa, görevden ayrıldıktan sonra da aynı saygıyı görür.

Ama koltuğun gücünü kendi gücü sananların hikâyesi genellikle aynıdır.

Makam biter, kalabalık dağılır.

Bir zamanlar kapısında bekleyenler, bu kez yanından geçip gider.

Çünkü insanlar çoğu şeyi unutabilir ama kendilerine nasıl davranıldığını kolay kolay unutmaz.

Bu yüzden makamdayken hatırlanması gereken en önemli şey şudur:

Bugün önünüzde duran masa, yarın başkasının olacaktır.

Bugün imzanızın geçtiği dosyalara yarın başka biri imza atacaktır.

Ama sizin insanlarda bıraktığınız iyi ya da kötü iz, yıllarca kalacaktır.

Makamın büyüklüğü değil, insanın karakteri hatırlanır.

Ve günün sonunda herkes makamından değil, insanlığından sınanır.

Kalın sağlıcakla…