EKSİK OLMA

Eskiler bir iyiliğe “sağ ol” demezdi yalnızca. Teşekkür ederken dillerinden dökülen şu iki kelimeydi:

“Eksik olma.”İlk bakışta kısa, sade bir dua gibi görünür. Ama biraz durup dinleyince, bu sözde ne büyük bir gönül zenginliği, ne derin bir insan bilgeliği gizli olduğu fark edilir. Zira bu dua, sadece “teşekkür” değil, aynı zamanda bir varlık duasıdır.

“Eksik olma” demek, “Sen bu dünyada gerekli birisin” demektir. “Senin varlığın iyilik getiriyor, sen iyi ki varsın, senden razıyım” demektir. “Sen bu dünyanın hayrındansın, seni kaybetmek istemem” demektir. İçinde hem şükran hem de vefa barındırır.

Bugün bu söz yerini sıradan ve tüketilmiş teşekkürlere bıraktı. Oysa bir zamanlar, bir parça ekmek uzatana bile “Eksik olma denirdi.

 İnsan, karşısındakine değer vermeyi bilmediği sürece hiçbir ilişkiyi uzun süre ayakta tutamaz.Çünkü gerçek bağlar, yalnızca sevilmekle değil anlamaya çalışmakla kurulur.Hayatı sadece kendi beklentilerimiz üzerinden okumaya başladığımızda karşımızdaki insanı görmeyi bırakırız.

Empati kurmayan bir kalp, en sonunda kendi yalnızlığıyla baş başa kalır.Sürekli başkalarının hatalarını arayanlar, aynaya bakmayı ihmal ederler.Oysa en zor cesaret, insanın kendine karşı dürüst olabilmesidir.Öz eleştiri yapabilen insan büyür, yapamayan ise aynı yerde dönüp durur.Haklı olmak, her zaman doğru olmak anlamına gelmez.Bazen bir adım geri çekilip kendimizi sorgulamak, atacağımız en büyük adımdır.Çünkü değişim, başkalarını değiştirmeye çalışmakla değil kendimizi değiştirmeye cesaret etmekle başlar.

İçimizde büyüyen boşluğun sebebi çoğu zaman hayat değil yüzleşmekten kaçtığımız gerçeklerdir.Kendini tanıyan insanın ne sevgisi eksik kalır ne de vicdanı sessizleşir.