KERİZ

Sevgili okurlar,

Ne güzel bir ülkeyiz biz böyle.

Her yanımız başka türlü renkler ile bezenmiş.

Doğa, usta bir el ile ilmik ilmik örülmüş sanki.

Tanrı çok zaman ayırmış olmalı bu ülkeye!…

Bağ
Bahçe
Mera, otlak, çayır, dağ, tepe, bayır, dere, göl.
Deniz, kum, ova, kıyı, kenar…

Ne istersen var.

Verimli topraklar…

Karga uçarken ağzındaki yemi yere düşürse,
Toprak onu kendiliğinden bakıp besleyip, büyütüp meyve veriyor mübarek.

Öylesine yani.

Her şey çok bol, şükürler olsun.

Ama,
Bu ne hâl böyle.
Bunca varlık içinde
Halkımız niye yoksul.
Biz niye açız yahu.
Beddualı mıyız biz yoksa?

Toprağımızı süremiyoruz.
Ekemiyoruz.
Dikemiyoruz.
Yiyemiyoruz.

Toprağımızı başkaları sürüyor.
Tarımı başkaları yapıyor.

Topraktan niye bu kadar uzaklaştık.
İşin aslı, birazcık eşelediğimizde,
Tohumla toprağı buluşturduğumuzda toprak bize her şeyi vermiyor mu?
Niye yapmıyoruz ki?
Her şeyi satın alıyoruz.
Kendi ürünlerimizi parayla satın alıyoruz.

Para varsa tabii.

Koca ülkeyiz.
Ne yetenekli insanlarım var.
İşin uzmanı, bilim adamlarımız.
Okumuş, eğitim almış, topluma hizmet ediyorlar.

Ama onlar da fakirler.
Zor geçiniyorlar.
Bizim gibi onlar da.
Becerikli değiller yani!
Çünkü,
Çalmıyorlar, çırpmıyorlar.
Hırsız değiller işte.
Halkını ve devletini soymuyorlar.
Aslında memleket çok zengin, işini bilene.
Para çok.
Her yerden para fışkırıyor.
TL'ler,
Dolarlar,
Avrolar, balya balya.
Baksanıza,
Emeklerimizi, kazandıklarımızı,
Paralarımızı yurt dışına kaçırıyorlar,
Tırlar taşımakla bitiremiyorlar.

Yoksa bizde yok işte.
Çünkü çalmıyoruz, hırsız değiliz.
Ya neyiz biz?
Enayi, saf, keriz.

İyi güzel, peki
Ne yapıyoruz biz bütün bunlar olurken?

Sadece izliyoruz.
Şaşkın ördek gibi bakıyoruz.
Arada hindi gibi gogurdayıp duruyoruz.

Bir avuç sahtekâr
Gözlerimizin içine bakarak
Memleketi yağmalıyorlar,
Emeklerimizi çalıyorlar.
Malımızı mülkümüzü satıyorlar, biz,
Sadece bakıyoruz.

Ha, bu arada elbette ki,
Alkışlıyoruz onları.
Ellerimiz patlayıncaya kadar alkışlıyoruz.

Onlar da,
Aksırarak, tıksırarak habire yiyorlar.

Ye babam ye!

Ne diyorlardı?
— Devlet malı deniz, yemeyen keriz!

Onlar çalıp çırpıp yediklerine göre,
Keriz,
Çalmayan, hırsız olmayan biz namuslu insanlar oluyoruz herhâlde.
Vay be…