İnsanlık alemi bir kervan gibi dünya misafirhanesine konuyor ve kısa bir misafirlikten sonra kalkıp,gayp alemlerine doğru yolculuğuna devam ediyor. Bediüzzaman Hazretlerinin dediği gibi ‘’Biz gidiyoruz aldanmakta fayda yok.Gözümüzü kapatmakla bizi burada durduramazlar,sevkiyat var.’’ Hayat çoğu zaman en beklenmedik anlarda,en hüzünlü hikayeleri fısıldar kulağımıza.24 Nisan  2026 Cuma günü öğleden sonra  Piraziz Gökçeali Köyü’nden gelen bir acı haber beni derinden sarstı.Çocukluk arkadaşım,dosttum yok artık.Bu haber sadece bir aileyi değil,yetiştirdiği binlerce öğrenciyi,meslektaşlarını, dostlarını ve toprağı seven herkesi derinden sarstı. Yıllarını eğitime,genç zihinleri aydınlatmaya adamış,benim gibi emekli bir öğretmen baharın getirdiği yeşillikleri ‘’gardirik’’ toplamak için evinin yakınında girdiği fındık bahçesinde dengesini kaybederek uçuruma yuvarlanarak hayata veda etti.Bir emekli öğretmenin ölümü,sadece bir istatislik değildir.O bir neslin hafızasının,tecrübenin ve bilginin yok oluşudur.Bir çınarın kökünden kopmasıdır. Haberin detayla rında,o tanıdık hüzünlü bir tablo var.Emeklilik sonrası sakin bir hayat,doğayla iç içe olma tutkusu ve ansızın gelen bir son. Kardirik toplarken dengesini kaybeden Kadir Öğretmenim,fındık ocakları arasında son nefesini verdi. Oysa o topraklar,ona hayat veren,belkide emekliliğinin huzurunu sunan bir sığınaktı.Şimdi ise o sığınak ona mezar oldu. Kadir Öğretmen emekli olduğunda bile öğrenmeye,dokunmaya,gönül almaya devam ederdi.Bazen kendini yormadan bahçesiyle uğraşır,bazen Kuran-ı Kerim,bazen kitap  okur.Bazende anılarını tazelerdi. Öğretmenlerin ölümü sadece biyolojik bir son değil,aynı zamanda toplumun ortak değerlerinden birinin yitirilmesidir. Cenaze merasiminde camiinin içi ve avlusu insan seliyle dolu olması ne kadar sevildiğinin bir kanıtı olsa gerek. Emekli öğretmenlerimize onlar hayattayken hak ettikleri değeri vermeliyiz.Sessizce geçip giden hayatlarına dokunmalıyız. Hayatının son saniyesinde bile toprağıyla,doğasıyla buluşan Kadir Öğretmenimize Allah’tan rahmet,kederli ailesine ve tüm eğitim camiası ve sevenlerine başsağlığı diliyorum. Onun yetiştirdiği öğrenciler en büyük miras olarak yaşamaya devam edecek.