Bayram dendiği zaman yüzünde mutlu ve uzaklarda kalan bir çocukluğun hüznüyle gülümsemeyen kimse yoktur.Bayramlar hep çocukluklarını hatırlatır insana.Çünkü en çok çocuklar bayramlarda hoş tutulur.Çocukça bayramlar yaşayabilmek;geleneksel ziyaretler,bayramlaşma,oyunlar ve özel ikramlarla dolu sevgi ve aidiyet duygusunu güçlendiren unutulmaz anılar bırakan neşeli günlerdi. Ne bayramlardı eski bayramlar,deriz.Dillerde pelesenk olmuş bir söz bu. Evet ne bayramlardı eski bayramlar. Evet,güzel bayramlardı bizim için çocukluğumuzun bayramları. İple çekerdik gelmesini bayramların.Çünkü... Bayramlar bizim yeni elbise demekti, Yeni ayakkabı,Yeni miktarı bol harçlık demekti. Büyük küçük demeden herkesin eline sarılıp öpmek, Avuç dolusu şeker almaktı rengarenk ve tatlı... Bilmiyorum şimdiki çocuklar için de öyle midir bayramlar? Umarım öyledir... Veya öyle olmalıdır.Yoksa üzülürüm şimdiki çocuklar adına. Bayram bile yaşayamamış.Çocuklar gözlerimi yaşartır benim. Bir gün bile olsa bayram yaşamalı insanlar ve de tabii ki çocuklar. Bayram gelmiş neyime dememeli hiç kimse anlıyor musunuz beni? Biz dedirtmemeliyiz bu lafı anlayacağınız. Bir günlük mutluluk bile yeter bazen ulaşamadıklarımız için,bir günlük de olsa hatırlanmak... Bir bayram günü ne denir başka bilemiyorum.Sözü uzatmak mümkün ama...Cuma günü bayram.Şimdiden herkese İyi bayramlar diliyorum.Yok,yanlış dedim.Çocukça bayramlar yaşayın dostlar! Çocukça kalın emi...