Düzyazıydım,devrildim şiir oldum şairin eli değince
Suskunluğumun bile bir dili var artık.
Bir kelimenin vurgusunda çarptı kalbim.
Noktalarda durdum,
Virgüllerde soludum seni.
Anlamsız bir kelimeydim
Anlamlı bir paragrafın içinde.
Cümlelerim yürür ama bir yere varamazdı
başıboş.
Şimdi bir mısrada toplanıyorum,
Bir kıtada can buluyorum hazır kıta.
Kelimelerimin arasındaki boşluklar bile dolu.
Sen dolu,ben dolu,biz dolu.
Roman değil,kısacık bir şiirdim
Sayfalarca romana kafa tutup yere serdim.
Şimdi sen yok oldun,
Ve ben eksilerek tam oldum.
Gidişine hazır değildim
Aniden biten sonsuz bir şiir gibi kaldım öylece.
Hiçbir kafiyeye itaat etmeyen,
Hiçbir ölçüye diz çökmeyen..
Artık ne başım belli,ne sonum.
Başı sonu belli olmayan bir yoldayım.
Bitmemiş bir şiirdeki üç noktayım….