UTANIYORUM…

Geçtiğimiz hafta sonu oynanan Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçında, bir çocuğumuzun üzerindeki Fenerbahçe formasının çıkarıldığı görüntüler beni derinden üzdü. Yaşanan bu hadise, ne futbolun değerleriyle ne de Gençlerbirliği’nin kültürüyle bağdaşır.

Hele ki söz konusu olan 4 yaşındaki minik bir çocuksa, bu durum açıkça kabul edilemez bir davranıştır. Yaşanan bu münferit olayı kınıyor, minik Fenerbahçeli evladımızın ve ailesinin yaşadığı üzüntüyü paylaşıyorum.

Yılların futbol izleyicisi olarak şu sorunun yanıtını bulmakta zorluk çekiyorum: Futbol takımlarımızın birbirinden farkı nedir Allah aşkına?

Ülkemizdeki en büyük kamplaşmayı belki de futbol yaratıyor. Ancak temeli bomboş. Nedensiz, anlamsız, fütursuz bir savaş…

Bunun en adi, en alçak ve en bayağı örneklerinden biri Ankara’da, geçtiğimiz hafta sonu oynanan Gençlerbirliği-Fenerbahçe maçında yaşandı.

Bir sporsever demiyorum; spor sevgisinden uzak bir kişi, temelsiz nefretini masum bir çocuğun formasının üzerine kusmaya çalıştı.

Ancak taraftar olmak, aklını kaybetmek değildir.

Televizyonda maçı izlerken Eryaman Stadyumu’nda yaşananlardan utandım. Sıkıldım. Son dönemde ülkemizde utanma duygusunu da giderek kaybediyoruz.

Bu yaşananlardan utanıyorum. Suçlunun suçsuzdan ayrılmasını ve sorumluların hak ettiği cezayı almasını temenni ediyorum.

Çocuğu korumak adına sahip çıkan duyarlı polisimize ve minik çocuğa destek veren sağduyulu Gençlerbirliği taraftarlarına da teşekkür ediyorum.