Sevgili okurlar… Öyle bir dönemdeyiz ki, Kim iyi kim kötü çözmek mümkün değil… Ekonomik sıkıntıları bir kenara, Yapılan ya da yapılmayan hizmetleri bir kenara, Vatandaşların taleplerini bir kenara atalım… Şöyle genel bir manzaraya bakalım. Evet ‘Terörsüz Türkiye’ söylemi kulağa hoş geliyor. Lakin görüntüler insanın içini acıtıyor. Ben daha çocuktum, Şehit haberleri alırken, Belli bir yaşa geldim, Yine şehit haberleri almaya devam ettik. Şimdi şehit haberi almıyoruz. Ona eyvallah… “Teröristler askerlerimizi şehit etti!” “Terörsitler pusu attı!” Başlıklı haberleri duymuyoruz, Ona da eyvallah. Ama Türkiye Büyük Millet Meclisinde her gün karşımıza çıkan görüntüler beni çok rahatsız ediyor. Terörist başına sayın denilmesi, Terörist başının dışarı çıkma ihtimalinin konuşulması, TBMM'de Apo savunuculuğu yapılması, Gizli pazarlıklar söylemleri canımı sıkıyor. Ülke genelinde tüm statlarda, Taraftarlar terörist başı aleyhine tezahürat yapıyor. Statta taraftarlar, Sokakta insanlar, Evde şehit anaları, Terör belası yüzünden gazi olan kahramanlar, Teröristler yüzünden babasız büyüyen evlatlar, Hazmedemiyor bunları. Bizim hazmedemediğimiz gibi. Kabul etmek bir yana, Konuşulması bile rahatsız ederken bizleri, Ülke gündeminin tamamen bu olması, Değerlerimize ters geliyor. Bir önerim falan yok, Zaten bize soran da yok. Sadece dertleşmek için, Sizlerin sesi olmak için kaleme alıyorum bunları. İçimiz kanaya kanaya bazı şeylere ortak olmak, Zoruma gidiyor! Sadece bilmenizi istedim. Ne demişler lafın tamamı deliye anlatılır. Ben daha bir şey anlatmıyorum… Kalın sağlıcakla…