Hatırlıyor musunuz?
Eskiden sokakta gördüğümüz çocukları kimin çocuğuymuş demeden severdik.
Onları kendi çocuğumuz gibi bilirdik,
Sırf tatlılıkları ve şirinlikleri bizi bu duyguya iterdi.
Ama sonradan dokunamaz olduk çocuklara.
Çünkü artık onlara birileri kötü gözle bakar oldu.
Tertemiz çocuklarımızı bizlerden uzaklaştırmaya başladılar.
Toplumsal güveni ayaklar altına alıp,
İnsanlığa leke sürdüler.
Sapıkça duygularını topluma mal eden mahluklar,
Toplumda ki güven duygusunu alt üst ettiler.
Utanma duygusu ortadan kayboldu.
Eskiden ayıplanan şeyler,
Ayıplanmamaya başladı…
Sonra ise küçüğün büyüğe saygısı,
Büyüğün ise küçüğüne sevgisi azalmaya başladı.
Hatırlasanıza,
Sokakta darp edilen bir kadına yardım ederken katil olan bir kardeşimiz vardı hani,
Daha sonra katil damgası yiyerek hapis yatmıştı.
Yardımseverliği de zedelediler.
Düşünsenize kendi yakınlarımızın çocuklarına bile dokunamaz bir hale geldik.
İyilik duygumuzu yaşayamıyoruz artık.
Ve gelinen noktada ellerinde kalem olması gereken çocuklar,
Bugün katliam yapar oldu.
Çocuklar sokaklarda gecenin geç saatine kadar oynarken,
Evlerinde bilgisayar başına mahkum oldu.
Sokak çocuklar için vakit geçirecek bir yer olmaktan çıkarak,
Tehlikeli bir terim oldu.
Sonrasında da akıl almak bir şekilde tehlike çanları çalmaya başladı.
Bugün gelinen noktada tüm toplum bu durumdan rahatsız.
Bu güvensiz ortamdan tek başımıza çıkamayız.
El birliğiyle eski güzel günlere dönemiz lazım.
Önce güvenliği sağlamalı,
Ardından da gelecek nesiller için güvenli bir hayat oluşturmak zorundayız.
Çocuklarımıza ahlaklı olmayı öğretirken,
Sokakların güvenliğini sağlamalı,
Vicdanı olmayan,
Ahlaki duygulardan yoksun,
Sapıkça duygular besleyenlere karşı topyekün mücadele etmeliyiz.
Sokağı düzeltemezsek,
Evlerin içinde kapana kısılan çocuklarımıza faydalı olamayız.
İnsanlığa dokunamazsak geleceğimiz karanlığa doğru gömülürken sadece seyirci kalırız.
Başka anneler babalar evlatlarına ağlamasın istiyorsak,
Toplumsal düzeni hep birlikte sağlamalıyız…
Ama önce evlerimizde ahlakı ve insani duyguları geliştirmeliyiz…
Kalın sağlıcakla…