Sevgili okurlar… Geçen akşam Mardin Nusaybin’de yaşanan görüntüler, Bu ülkenin vicdanını bir kez daha yaraladı. Türk bayrağına yönelik yapılan saygısızlık, yalnızca bir nesneye değil; Bu toprakların hafızasına, Şehitlerine, Tarihine ve ortak değerlerine yönelmiş açık bir provokasyondur. Şunu net söylemek gerekir: Bayrak sadece bir bez değildir. Bayrak, uğruna can verilen bir yemindir. Bayrak, toprağa düşen askerin son selamıdır. Bayrak, anaların gözyaşı, yetim kalan çocukların sessizliğidir. Bu ülkenin bayrağına uzanan her el, Aslında milletin birliğine uzanmıştır. Fikir ayrılığı olabilir. Siyasi görüşler çatışabilir. Eleştiri demokrasinin olmazsa olmazıdır. Ancak hiçbir düşünce, Hiçbir gerekçe, Bir ülkenin bayrağına saygısızlığı meşrulaştıramaz. Hele de bu Türkiye Cumhuriyetinin rengini şehitlerin kanından almış Türk Bayrağı ise. Bu, ifade özgürlüğü değildir; Bu, bilinçli alçakça bir tahriktir. Daha da acı olan ise bu tür olayların hâlâ yaşanabiliyor olmasıdır. Yıllardır aynı senaryoyu izliyoruz. Aynı yaralar kaşınıyor, Aynı fay hatları zorlanıyor. Amaç belli: toplumu germek, ayrıştırmak, öfkeyi büyütmek. Buradan açıkça söylüyorum; Bu millet bayrağına uzananı affetmez. Ama bu millet aynı zamanda feraset sahibidir; tuzağa da düşmez. Yetkililerin bu tür olaylara karşı net, hızlı ve caydırıcı adımlar atması artık bir tercih değil, zorunluluktur. Olayla ilgili gözaltılar oldu. Süreç devam ediyor. Ama kınama dışından henüz resmi bir şekilde açıklama yapılmadı. Bu tür olayların karşılığı hızlı verilmeli. Verilmeli ki, Kimse bir daha aklından dahi geçirmesin. Çünkü sessizlik cesaret verir, cezasızlık ise tekrarı doğurur. Biz bu bayrağın gölgesinde büyüdük. Bu bayrağın altında ağlar, Bu bayrağın altında güler, Bu bayrağın altında dua ederiz. Ve de etmeye devam edeceğiz. Ve şunu çok iyi biliyoruz ki; Bayrak yere düşerse, sadece kumaş değil; vicdan da yere düşer. Bu yüzden susmayacağız. Bu yüzden yazacağız. Bu yüzden hatırlatacağız.