Ekonomik şartlar ve değişen yaşam tarzları nedeniyle geleneksel düğünler yerini sade nikâhlara, altın takma modası ise gram yada yarım gram altınlara bırakıyor. Gösterişli salonların yerini belediye tesislerindeki mütevazı törenler alırken, takı merasimleri internette gösteriş yarışına dönüşüp gençleri zorlayabiliyor. Son yıllarda düğün alışkanlıklarındaki bu hızlı dönüşüm birkaç temel başlık altında toplanıyor: Yüksek enflasyon ve artan hayat pahalılığı nedeniyle çiftler büyük masraflardan kaçınıyor. Artık yemekli ve çok davetli düğünler yerine, daha dar katılımlı sade nikâh törenleri popüler durumda. Altın fiyatlarının artması, davetlilerin takı tercihlerini değiştirdi. Eskiden ağırlıklı olarak takılan çeyrek ve yarım altınlar, yerini giderek daha ulaşılabilir olan gram altına bıraktı. Özellikle sosyal medyanın etkisiyle düğünler ve takı merasimleri zaman zaman bir gösteriş yarışına dönüşebiliyor. Bu durum çiftler üzerinde ekonomik baskı yaratıyor. Giresun ve çevresindeki köklü gelenekler (davul zurna gibi otantik çalgılar ve yerel ritüeller) yerini elektronik müzik sistemlerine bırakıyor. Kına geceleri ve kız isteme ritüelleri gibi gelenekler devam etse de, bu adetlerin şekli ve icrası kültürel kodların modernleşmesiyle evrim geçiriyor. Kısacası ekonomik sebepler ve değişen hayat biçimleri nedeniyle Anadolu ve büyükşehirlerde düğün geleneği yerini sade nikâh törenlerine bırakıyor. Pandemi döneminde zorunlu olarak başlayan sade nikah uygulamaları kalıcı hale geldi. Salgın döneminde düğünlerini iptal eden veya erteleyen çok sayıda çift, daha sonra büyük organizasyon yapmaktan tamamen vazgeçti. O dönemden zorunluluktan yapılan nikahlar, bugün bilinçli bir tercihe dönüşmüş durumda. Hak vermemek elde değil. Düşünün asgari bir ücretle çalışan bir anne-baba bunun üstesinden nasıl kalkabilir? Masada su ve pasta bulunsa bence yeterli…