Sevgili okurlar, Savaşan ülkeler, Amerika İsrail İran, Ekonomisi çöken,dibe vuran biziz.   Niye böyle acaba !   Sıcak çatışmanın içinde değiliz. Cephede askerimiz yok, İnşallahta olmaz.   Öyle ya, Füze fırlatmıyoruz. Savaş uçakları kaldırmıyoruz. Bombalama yapmıyoruz. Tankımız parçalanmıyor. Topumuz ateşlenmiyor. Mermi atmıyoruz. Barut yakmıyoruz. Yani, Savaşa yönelik bir harcama kalemi oluşmamış.   Öylede, Bu pahalılık neyin nesi  muhterem. Çarşı pazar yanıyor. Her şey ateş pahası…   Pazara bak be. Hıyarı boyuna göre sıralamışlar. Tane işi satıyorlar. —Al vatandaş al ! Savaş kaçkını ,taze taze,tane işi bunlar…   Yahu, alt tarafı hıyar  be. Haliyle, Bizim malımız değil mi la hıyar !.   Antalya’da Mersin’de seralarda yetişmiyor mu yahu bu . Toprak bizim Su bizim. Elektrik ? bizim. Naylonu ,brandası bizim. Çangalı,sırığı bizim. O zaman bu fiyat ne böyle kardeşim.   Savaş var abi.   Mazot 80 lirayı aştı.   Savaş var abi.   Maaşlar ,ücretler yetmiyor,açız, Geçinemiyoruz abi. İdare edin,savaş var abi.   Öyle ya, Savaş var,idare edeceğiz.   İyi anladık da muhterem, Peki buna ne demeli   Vatandaş kuyumcuların önünde altın almak için kuyrukta. İzdiham var kuyumcularda. Altına hücum var yani. Adam kepenkleri indirmiş ,yalvarıyor,yemin ediyor ; —Vallahi de billahi de yok ,gidin … Gider mi,bekliyor. Gram da olsa alacak. Yatırım abi,savaş var !   Siz varya siz. Hıyarı ,anca tane işi alıp ,tuzlayarak ısırıp yiyor,para yok diye ağlıyor, Ama, altın almak için kuyumcu önünde yatıp, kuyruğa giriyorsunuz. Hani açtınız,geçinemiyordunuz. Ne demişler, —Parayla imanın kimde olduğu belli olmaz. Hadi ,iyisiniz iyisiniz…