Ah İsrail, Aslında ,şimdi karşına dikilip , Sana böyle sormak isteyenin ne çoktur değil mi. Kim bilir, Belki milyonlar kadar. —Acı var mı acı ! Biz demiyoruz tabi. Dermiyiz hiç,çünkü biz İnsan yüreği taşıyoruz. Bizim yüreğimizin içinde acıma hissi var. Düşene acırız biz. İnsan yüreği taşıyoruz ya,ondan işte. Savaşlara da karşıyız . Çünkü ,biliyoruz ki savaşın kazananı olmaz. Savaş vahşi bir yıkım demektir. Savaş, kan demektir. Gözyaşı demektir. Gidipte dönmemek,yani Ayrılık demektir. Savaş insanları sakat bırakır. Yarım bırakır, Başkasına muhtaç bırakır. Evinden barkından, Yurdundan yuvandan olursun.  İnsanın yurdunu elinden alır savaş. Sevdiklerinden ayırır. Toprağına hasret bırakır insanı. Savaş,öyle acımasızdır ki,toprağın burnunda tüter. Memleketten gelenlerin üstünü koklatır insana !. Savaş çok acımasızdır. Kural tanımaz. Yarattığı manzaralar korkunçtur. Her yerde,karşına, Bombaların yıktığı binaların  altında kalan,kaçamayan , yürüyemeyen,koşamayan ,gözleri görmeyen ,yaşlı insanların görüntüsü çıkar. Çocuk çığlıklarını duyarsın sislerle kaplı yıkıntıların arasından gelen. Öyledir savaş. Öyledir yıkım. Kuşlar bile savaş alanının üzerinden uçarak geçmezler. Yerde, karınca göremezsin yıkım alanlarının altında… Ah İsrail ! Geçmiş olsun. Dünyayı başına yıktılar değil mi. Acıyı tattırdılar. Yurdunuz dan yuvanızdan oldunuz. Evsiz,yurtsuz olmak nedir diye,belkide biran düşündünüz. Çaresizlik içinde , Oraya buraya ,rastgele koşmayı bile yaşattı size , Para kazanmak için ürettiğiniz,petrol zengini ülkelere sattığınız İnsan tanımayan bombalar… Ah İsrail, Acıyan,üzülen yine biz oluruz unutmayın. Çünkü biz insan yüreği taşıyoruz. Biz, intikam duygusu içinde olmayız. Biz sormayız, —Acı var mı acı ! ,diye. Ama, Gazze’de size taş atan çocuklara sıktığınız mermilerin sesini de kafamızdan ,beynimizden silemiyoruz . Savaşa hayır. Heey,birleşmiş milletler,birleşemeyen insanlar, Savaş insanlık suçudur, Savaşı derhal durdurun!…