ZAMANI VERİMLİ KULLANMA

         Hz. Ömer (r.a) bir gün boş oturan bir topluluk ile karşılaşır. Yanlarına yaklaşır ve: “Bizler kimsiniz, neden bir işle meşgul olmuyorsunuz? Diye sorar. Onlar da: Bizler Allah’a mütevekkil insanlarız. Çalışmayız. Allah her canlımnın rızkını yaratmıştır.” Derler. Bu sözler üzerine Hz. Ömer (r.a). “Sizler mütevekkil değil, müte’ekkil insanlarsınız. 8hazır yiyici, başkasının sırtından geçinen) Gerçek mütevekkil, tohumunu tarlaya atan ve ondan sonra Allah’ a güvenip dayanan kimsedir.” Der ve onları ikaz eder.          Fahreddin-i Razi Hazretleri Asr suresinin tefsirinde şöyle naklediyor: “seleften biri de; ’Asır Suresinin manasını pazarda buz satan birinden öğrendim’ diyor.O şahıs sabahleyin pazara çıkar ve şöyle seslenirdi. ‘Sermayesi eriyen bu adama acıyın! Sermayesi biten bu adama acıyın’! Onun bu sözünü işitince; ‘İşte insanın hüsranda/zarar ve ziyan içerisinde olmasının anlamı budur.’ Dedim. Çünkü insana verilen ömür de buz gibi her saniye erimektedir. Eğer insan, ömrünü ziyan eder, maddi ve manevi herhangi bişey kazanmaz veya ömrünü yanlış yerlerde tüketir ve böylece zaman israfında bulunursa, bu durum insanın hüsranına neden olur.”          Değerli okuyucularım          Biz farkında olmasak bile ömür sermayemiz bir buz gibi hızla erimektedir. Boşa geçen, faideli bir şeye hasredilmeyen her an, bizim için ziyandır. Bizler bu sermayeyi nasıl değerlendirip, hangi işlerde harcıyoruz, bir düşünelim.          “En büyük israf, zamanı boşa harcamaktır.”