YORULDUK ARTIK...

Yaş ilerlese de biz hep buradayız, ligden düşsekte biter mi sanıyorsunuz sevdamız kavgamız. Fırtına değil, kıyamet kopsa, tribün demek bir ömür emek… Seni yıllarca yürekten sevmek, hesap sormadan eyvallah deyip, baş koyup yoluna öyle yürümek, bu hayat neden bize gülmüyor, Gülse de zaten sensiz olmuyor. Sadece yeter yaşasın renkler,45 yıllık mazin var yeter. 50 yaşı çoktan geçtik. Ama çocukluk aşkımız Giresunspor’u unutmak mümkün mü? Yarın Giresunspor kongresi var. Görünüşe göre hiçbir aday yok. Anladığım kadarı ile hevesi ve parası olan insanlar bazı gerekçelerle bu işe soyunmuyorlar. Niyeti ve hevesi olanlarında parası yok. Oysa bu iş bana çok kolay gibi geliyor. Çünkü her şey var. Giresunspor bir ilçe, kasaba takımı değil, bir kent kulübü.45 yıllık mazisi, birikimi, kültürü, kurumsal yapısı, kısacası her şeyi var. Hepsinden önemlisi bir stat dolusu taraftarı, bir şehir dolusu insanı, bir ömür dolu özlem var. İnanın bana yorulduk. Hemde çok yorulduk. Gençliğimizin birikimi, yılların sevdası, özlemle beklediğimiz yıllar olmasa, dostlarımız bizi yıllardır taraftarı olduğu takıma küstü diyerek kınamasa… Çok yorulduk… Hepiniz el ele verdiniz, giderek değer kaybeden, giderek küçülen bu kentin ayakta kalan son efsanesi bu kentte insanların tutkuyla ortak değeri Giresunsporumuzun yarın umarım yeni başkanına kavuşması…