YOL GÖRÜNDÜ GURBET ELE GİDERİM!

Vücudun can suyu damarlarda dolaşan kandır.   Kan kayıbı vücut dengelerini bozar.   Verim düşer.   Bir memleketin yaşam ve gelişiminin en önemli varlığı orada bulunan insanlardır.   İnsanlar yaşam güçlüğü çekerse, göç denilen değişim harekete geçer.   Bu da o yöre için duraklama gerileme demektir.   Peki, insanlar neden göç eder?   Yaşam için gerekli olan ekonomik ortamın olmaması, kaynakların kuruması, azalması.   Giresun nüfus tablosu olarak, 1965 yılında İl genelinde,  toplam 428 bin nüfusa sahipti.   Merkezde 38 bin insan yaşıyordu.   1975 yılı nüfus sayımında il genelindeki nüfus 463 bin 587 kişiye ulaşmış, merkez nüfus ise 58 bin 066 olarak belirlenmişti.   Bu yıllardan itibaren nüfusta tırmanış sürdü.   1985 yılında il nüfusu 502 bin  151, merkez nüfus 83 bin 942.   2000 yılında ise il nüfusumuz en yüksek kotasında. Yani 523 bin 819 kişi. Bu yıllar itibariyle göç vermeye başlıyor Giresun ve yapılan sayımlarda rakamlar 419 bine düşüyor.   Bu rakamlar, (TUİK rakamlarıdır)   Peki, gerekçeleri nedir bu düşüşün?   Elbette göç.   Göç nedenlerini yukarıda izah ettim kısaca.   Şimdi.   Bizi yönetenlerin çaresi ne olmuş bu dönemlerde?   Kısa ve çözüm olmayan reçeteler.   Sanayi bitirilmiş.   Özelleştirme kapsamına alınan üç beş yatırım kapatılmış, ya da satılmış.   İnsanlar işlerinden olmuş.   İşsiz insan sayısı artmış.   Sonra, insanlarımız aş, iş, ekmek için göç etmiş.   Doğru mu?   Diğer bir genelleme de, Türkiye İstatistik Kurumu (TUİK) Giresun´un nüfusunu 31 Aralık 2011 tarihi itibariyle 419 Bin 498 kişi olarak açıklarken, Giresun Merkez nüfusu da 101 Bin 107 olarak açıkladı.   Karadeniz Bölgesinde birçok ilin nüfusu azaldı.   Giresun il merkezindeki nüfus artışı son 5 yılda 11 bin 866 kişi arttı, 89 bin 241 kişiden, 101 bin 107 kişiye ulaştı.   Bununda nedeni köy ve kırsal alanlardaki yaşam şartlarının tamamen erimeye yüz tutması, işsizliğin doruğa çıkması, üretimin azalması, üretilen ürünün  para etmemesi, gibi faktörler yapılan değerlendirmeler arasında yer alıyor.