YETER Kİ BİR KARDEŞİM DAHA ŞEHİT DÜŞMESİN!

Gencecik fidanlar toprağa girerken,

Bizler rahat rahat yatağımızda uyumaya devam edecek miyiz?

Daha Çarşamba günü Espiye'den bir kardeşimiz ay yıldızlı bayrağıyla Ordu Giresun Havaalanına indi.

Protokol ve vatandaşlar tarafından karşılandı.

Uzunca konvoylar eşliğinde baba ocağına teslim edildi.

Anasının, babasının, sevdiğinin, sevenlerinin kucağına bırakıldı,

Cansız bedeni...

Cenazesine on binlerce insan akın etti.

Dualar okundu ardından,

Teröre lanet edildi...

Belki yarın bizimde bir akrabamız aynı uğurlamayla ile gelecek kucağımıza,

Gözyaşlarımız boncuk boncuk dolacak yanağımıza,

Hıçkırarak ağlayacağız.

Lanet okuyacağız teröre...

Terörden beslenenlere,

Bu tavizi verenlere,

Ama hiçbir şey o güzelim kardeşlerimizi ayağa kaldırmaya yetmeyecek.

Peki soruyorum sizlere...

Daha ne kadar ağlayacağız.

Ne kadar isyan edeceğiz.

Ne kadar teröre lanet okuyacağız.

Bunu bilen var mı?

Giresun'da geçtiğimiz hafta bir şehit,

Bu hafta bir şehit daha...

Türkiye'de ise nerdeyse her gün birkaç şehit...

Ne uğruna,

Kimin hesabına...

Bu canlar kaybolup gidiyor ellerimizden...

Bilen var mı?

Ben bu sorunun cevabını bilmiyorum.

Bilenlere de inanmıyorum.

Boş vaatlere hiç kanmıyorum.

Ya meclisten başlayarak top yekun kazıyalım bunları,

Ya da her gün ağlayalım...

Ya tam savaşalım acımadan,

Ya da yüreğimize taş basalım...

Bu memleketi kanımın son damlasına kadar bu vatan hainlerinden korumaya ben razıyım...

O gencecik kardeşlerimizi bir bir anaların kucağına bırakmaktansa,

Komple bir temizlik yaparak,

Ülkemizi kurtaralım...

Daha fazla acı yaşamadan,

Daha fazla gözü yaşlı insanı arkada bırakmadan...

Ey ülkemin idarecileri;

Sizlere sesleniyorum...

Alın o kararı...

Parça parça değil...
Top yekun temizlik yapalım...

Yeter ki bir kardeşim daha şehit düşmesin...