YA GÖRMESEYDİK...

Ah Türkiye’m… Sen ne yoksulluklara, Ne çaresizliklere ev sahipliği yaptın… Sevgili okurlar. Ermenek’te yaşanan maden faciası hala akıllarımızda, Ekmek parası için kararan hayatların, Kaybolup giden canların ekranlara düşen o hüzünlü görüntüleri gözümüzün önünden gitmiyor. Orada evladını kaybeden 75 yaşında ki Recep Amca, Oğlunun cenazesinde giydiği yırtık lastiklerle gündeme geldi. Hemen Valilik olaya el attı, Recep Amca’ya bir çift kara lastik alındı. Amcaya teslim edildi. Almam diyemedi, hayrı geri çevirmek olmazdı. Devlet el uzatmıştı bir kere, Fakir ama gururludur Türk halkı… Bu facia olmasaydı, bu cenazede amca yırtık kara lastik giymeseydi, Hiç haberimiz olmayacaktı. Tıpkı Piraziz’de yaşayan ve yaklaşık 10 yıldır kapıları çalmayan yaşlı amca ve teyzemizden haberimiz olmadığı gibi. Piraziz’e atanan yeni kaymakam vekili Ahmet Müfit Dağ bir köy ziyaretinde meydana geldi bu olay. Köhne bir ev, İçeride bacası tütüyor. Kaymakam kapıyı çaldı. Kapıyı açan yaşlı çift, Karşısında gördüklerini tanımadı lakin çok sevindiler. Çünkü yıllardır kapıları çalmıyordu. Sadece kuru bir merhaba yetti onlara… Evet değerli okurlar. Nice garibanlarımız var. Bunları bulup çıkartmak ise devletin işi, Yani kısacası, Yırtık kara lastik yerine sağlam kara lastik değil insanlarımızın için önemli olan… Sadece devletin varlığını bilmek… Kaymakam beye buradan teşekkür ediyorum. O yaşlı amca ve teyzemizin yüzlerinde tebessüm oluşturdukları için… Şimdi gelelim lafın özüne… Mesele yeni bir lastik almak değil, Mesele bu olaylar yaşanmadan, İnsanların mağduriyetlerine çözüm bulmaktır. Kendi başlarına yaşayıp giden, Devletten haberi olmayan, Kendi çaresizliklerine boğulan yurdum insanından haber alınmasıdır. Vatandaşımız cömert, Daha dün gurbetçi bir vatandaşımız, Şehidimizin çocuğuna evini bağışladı. Niceleri var… Dramları yürek yakıyor. Devletimiz, bürokratlarımız, siyasilerimiz, Bunları kovalamalı… İnsana verilen değerin karşılığı ahrette muhakkak cennettir. Kalın sağlıcakla…