VAN ESKİ HALİNE VE NEŞELİ GÜNLERİNE DÖNECEKTİR

Van’da meydana gelen deprem Türk Milletini ziyadesiyle üzmüştür. Üzülmeyen varmı bilmiyorum ama.. Bendeniz ziyadesiyle, üzüldüm, kahroldum. Ağladım, acizliğime kahrettim. Her yaşta, değişik meslek ve iş kollarında, sivil memur, öğretmen iş adamı, öğrenci, henüz dünya’yı bile tanımamış yavrularımız, depremle birlikte bu dünya’dan göç etiler. Aramızdan, ana baba ve yakınlarından ayrıldılar. Tabi ki, bu bir afet. Kimse afetin oluşumunu engelleyemez. Rabbim istemedikçe yaprak kımıldar mı? Kımıldamaz. İnsanların sabır ve kendisine yaklaşımını ölçen rabbim bunu biz vermiş. Burası beni çok aşıyor.. Yorumlarım yanlış anlaşılabilir. Hata yapmamak için burada noktalama yapmak istiyorum. Aramızdan ayrılanlara rahmet, acılı yakınlarına sabır diliyorum. Rabbim bir daha böyle kara anlar yaşatmasın diye dua ediyorum. Gelelim asıl konuma. Devlet Van’daki vatandaşların bu afet acısını sarmak onlara yaşam şartları oluşturmak için adeta 100 metre hızıyla ayağa kalktı. Hiçbir afette yapılamayan iaşe, ibate, yatak, yer, çadır, prefabrik konut yerleri oluşturdu. Dünya ülkelerinden gelen yardımları bu bölgeye aktardı. Konuya siyasi bakmayalım lütfen. Bunu politik malzeme yapmak isteyenler olmadı değil. Özellikle PKK, gelen yardımların engellenmesi yolunda, maskesini kuzu kimliğine büründürdü, elamanlarıyla yardımların önüne kesmeye çalıştı.  Ona destek veren siyasi uzantıları şhow yapmaya, terörist yandaşlarının cenazelerine gitmekten geri kalmadı. Afet alanına gidip yaralıların, yaralarını sarmadı. Gelen çadır konvoylarına dadanıp, çalıp çırpıp tanesi 500 liradan satmaya kalktı. Ay, birde TV’ lere çıkıpta iktidarı eleştirmeye kalkmaları, pişkinliğe vurup, tilki kurnazlığına bürünmeleri mide bulandırdı. Bakın, oralara yardıma giden devlet elemanları yaraları sardı sarmaya devam ediyor. Şurası unutulmasın. Devlet zorda, darda kalan vatandaşınını kaderine terketmez. Birazda sabır ve metanet gerek. Van eski haline, neşeli günlerine dönecekir. Bundan kimsenin şüphesi olmasın.