13 Mart 2021 - 09:06
TİYATRO
Yalnız adamı oynuyorum
Bu gece tiyatroda,
Tek bir izleyicim olmasa da
Şu derin karanlıkta.
Açılsın şu kara perde,
Yansın parlak ışıklar.
Gözlerimde anıların
Son kırıntıları var.
Hayat bir tiyatro oyunu,
sonu bilinmez.
Kulisten ayrılanlar,
Bir daha geri dönmez.
Kimi doktor kimi işçi,
Kimi evlat, kimi anne
Rollerimiz biçilmiş
Kim bilir var kaç perde?
Bembeyaz bir kumaştan
Kostümümüz yekpare.
Yeni oyun başlar en baştan,
Kapanınca son perde.
Yorumlar
+ Yorum Yap
Yorum yazarak topluluk kurallarımızı kabul etmiş ve tüm sorumluluğu üstlenmiş olursunuz.
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!
Gözden Kaçmasın
BU TAKIM HEPİMİZİN ORTAK DEĞERİ
Görüntüle →Son Yazıları
- YAZARHANE YAZAR VE ŞAİRLERİMİZİ TANIYALIM SERİSİ-1
- YAZARHANE YAZAR VE ŞAİRLERİMİZİ TANIYALIM SERİSİ-1 İREM ACAR-SON OLİMPOSLULAR
- YAZARHANE: KELİMELERİN BİRBİRİNE OMUZ VERDİĞİ YER
- ÜÇ NOKTA
- KALEMİN İZ BIRAKTIĞI YER: FİKİR İZLERİ VE KAAN TURHAL’IN EDEBİYAT TOPLULUĞU ÜZERİNE
- KESKİN BIÇAK
- NEHİR
- ÇOCUKLARIMIZI KORKUYA TESLİM ETMEK ÇÖZÜM MÜ?
- OKULLARDA AKRAN ZORBALIĞINA EĞİTİMCİ GÖZÜNDEN BİR BAKIŞ
- “NORMAL” NEDİR? SINIRLARI KİM ÇİZER?
İlginizi Çekebilir
VALİ'NİN TAYTI
1926 BULANCAKSPOR GÜMBÜR GÜMBÜR GELİYOR
AMERİKA, İSRAİL VE İNGİLTERE'NİN ÖLDÜRDÜKLERİ ŞEHİT OLMAZ MI?
TIPIŞ TIPIŞ
O TARİH…