SANCILI EĞİTİM

Bilindiği üzere eğitim sistemindeki 4+4+4, 2012-2013 öğretim yılından itibaren uygulamaya girecek. MEB Teşkilat Yasasında yapılan bu değişikliği daha önce bu köşede “ Kesintili Eğitim “ başlıklı yazımla dile getirmiş, kuşkularımı aktarmıştım. 4+4+4 uygulamasının getirdiği en önemli değişikliklerden birisi hiç kuşkusuz öğretim yaşının 7’den 6’ya indirilmesidir. Yani 5,5 yaşındaki çocuk ile 7 yaşındaki çocuk aynı sınıfı ve dersliği paylaşacak. Bu uygulama ( 6 yaş uygulaması) 1985 yılında da denenmiş, deneme sonucunda olumsuz sonuçları görüldüğünden bu uygulamadan vazgeçilmiştir. 72 aylıktan 60 aya indirilen kayıt yaşı sonucunda aynı sınıfta üç farklı yaşta öğrenci bulunacaktır. Bu uygulama sırasında öğretmen-veli-öğrenci ve yönetici boyutunda birtakım sorunlar ve sıkıntıların yaşanacağı kuşku götürmez bilimsel bir gerçektir. Üniversitelerin, bilim adamlarının, eğitim bilimcilerinin ve psikologların bu alandaki görüş ve önerileri dikkate alınmadan yapılan değişiklikte en zararlı çıkacak olan çocuklarımız ve dolayısıyla ülkemizin geleceğidir. I.sınıfa kayıt yaşının 60 aya indirilmesi okulların öğrenci sayısında da büyük bir oranda artış sağlayacaktır. Bu ise fiziki anlamda yetersizlik çeken İstanbul gibi büyük metropollerde derslik sıkıntısına yol açacak, 60-70 kişilik sınıflarda ders yapılmasına neden olacaktır. Nitekim İstanbul Milli Eğitim Müdürlüğü okul ve derslik ihtiyacını karşılamak için bina kiralama yoluna gideceğini açıklamaktadır. Aynı zamanda fiziki anlamdaki bu sıkıntı çoğu okulları normal öğretimden ikili öğretime geçmek zorunda bırakacaktır. Diğer bir sorun ise haftalık ders saat sayısının 5,6,7,8.sınıflarda yani ortaokulda 30 saatten 36-37 saate çıkmış olmasıdır. Haftalık ders saatinin artması ikili öğretim yapan okullarda sıkıntı yaratacak, sabahçı öğrenciler okula çok erken gidecek, öğleci grup ise akşam çok geç eve dönebileceklerdir. Tüm bu olumsuzluklara karşın istenirse çözüm yolları yine de vardır; -          5,5-6 yaş (60-66 aylıklar) uygulamasından vazgeçilerek bu öğrencilerin anasınıfına alınması, -          Okulöncesinin de zorunlu hale getirilmesi, -          Haftalık ders saat sayısının artırılması yerine eğitim işgününü Avrupa’da olduğu gibi 180’den 200 veya 210 güne çıkarılması, -          Fiziki yetersizlik çeken illerin, mevcut dershane ve özel okulların fiziki olanaklarından yararlanması, -          Geç kalınmış olmasına karşın sistemle ilgili üniversitelerin, eğitim bilimcilerin, psikologların, basın ve yayın organlarının, siyasi partilerin, STÖ ve demokratik kitle örgütlerinin de görüş ve önerilerine kulak verilmesi.