ÖLÜM KOL GEZİYOR

Gün geçmiyor ki belediye anonsla her gün  ölüm ilanı veriyor.Bazen bazılarını duyamıyoruz bile.Aynı gün hem düğünlere,hemde taziyelere gitmek zorunda kalıyoruz.Ölüm insana nerde geleceği belli olmuyor.Bir bakıyosun ölüm bizi denizde bulmuş,bir bakıyorsun trafik kazasında,bir bakıyorsun terör kurbanı,bir bakıyorsun kalp vurması,bir bakıyorsun beyin kanaması,bir bakıyorsun kanser hastalığı  hayatın sonlanmış. Ölümün gerçekleşmesi ile toprağa girilmesi arasında sadece birkaç saat bulunan hadise.Bugün varız ama ansızın yok oluyoruz.Dostlarımız en kısa zamanda bizi toprakla buluşturuyor.Bizi orada bir başımıza bırakarak,bitiremedikleri,bitirmeye gayret ettikleri ama yaşadıkları sürece hiçbir zamanda bitiremeyecekleri işlerinin başına dönmek üzere aceleyle göndermek istedikleri bir olay. Maksadım buruk tablo çizmek değil,kaçamayacağımız,seyrini durduramayacağımız bir gerçektir o.Takdiri İlahidir o. Kalbini kırdığımız dostlarımızı ve sevdiklerimizi yalnız başına bırakarak,kalbimizi kıran insanları da geride bırakarak,başlayıpta bitiremediğimiz,hiçbir zamanda bitmeyecek olan planladığımız işlerimizi de  geride bırakarak Azrail kapımıza vurduğunda  çekip gideceğimiz,bizi ebedi alıp götürecek bir gerçek.  ‘’Henüz ölecek yaşta değiliz.Bizden yaşça büyük olup yaşayanlar varken,ölüm düşünmek te neyin nesi?hayatını yaşamak varken öyle karanlıklarda dolaşmanın  anlamı var mı?Su akarken dolduracaksın  kapını.Nasıl olsa toprak olup gideceğiz.Öyle boş şeyler düşünerek insanları karamsarlığa itmemek gerekir’’ diye düşünen dostları da geride bırakarak gideceğimiz bizi alıp götürecek bir gerçek.  Onun için dostlar, insanları incitmeye,kötü söz söylemeye,bu dünyada hırslı olmaya gerek varmı ? dersiniz.Kalın sağlıcakla….