NAFİLE İBADETİN FAZİLETİ

Nafile İbadetin faziletinin iyi anlaşılması için şu iki hususu izah edeceğim.             Birincisi, bazı kimselerin “Kişi sadece farzları yapmakla mükelleftir. Farzlardan başkasınıyapmaya lüzum ve ihtiyaç yoktur. Nafileler yapılmasa da olur”, şeklindeki görüşleridir ki burada asılmaksat, sünnet müessesesini tahrif etmek, onu -hâşâ- lüzumsuz göstermek ve bu suretle de imanınfarz ve vacibden sonra üçüncü koruyucu kal’ası olan sünnet ve nafile kal’asını yok etmektir. Direkolarak farzı yok edemedikleri için kurnazca bu yolu seçmişlerdir. İkinci husus ise, nafile ibadetlere gösterilen bu ihtimamın, farzların kıymetine asla gölgedüşürmediğidir. Çünkü farzlar terk edilecek olursa nafilelerin hiçbir kıymeti kalmaz. Farzları ihmaletmemekle beraber, nafileleri eda etmek en doğru yoldur. Kaza namazı olan bir kimsenin, nafile namaz kılamayacağına hükmetmek yanlıştır. Böyle birhüküm, sünnet müessesesini ihmale sebep olan yanlış bir görüştür. Elbette kaza namazlarını kılmak,nafile namazla meşgul olmaktan evladır. Fakat beş vakit namazların sünnetleri ve hatta teheccüd,duha ve tesbih namazları da bu hükümden müstesna tutulmuştur.Bu sünnetleri kaza namazıniyyetiyle kılmak, dolayısıyla sünneti terk etmek, makbul bir görüş olamaz. Bir hatayı tamir için,ikinci bir hataya teşvik etmek, akl-ı selime ve İslam Fıkhı’na muhalif bir iştir. Sünnetleri terketmemek ve kazaları ayrıca kılmak en doğru bir harekettir. Kaza namazlarının muayyen bir vaktiolmadığı için, her zaman kılınması mümkündür. Ancak sünnetler veya vakitle mukayyet olannafileler, vakitleri içinde kılınmazlarsa telafisi mümkün değildir. Elbette farz namazları kazayabırakmak günahtır. Bu günahtan kurtulmanın yolu, kaza namazı kılmaya daha çok gayret etmektir. Yoksa sünneti terk ve ihmal değildir. Şefaat-ı Muhammediye’nin tecellisine vesile olacak sünnetlerive nafileleri bırakmak, akla ve fıkha muvafık olmayan bir davranıştır.   Siz Aziz Okurlarım   Peygamber Efendimiz (s.a.v) Nafile ibadetleri yapanlaraHz. Allah 9 şey ikram eder. 5’i dünyada, 4’ü ahirettedir. Dünyada olan; 1- Hz. Allah onu kazalardan, belalardan muhafaza eder, 2- İbadetinin eseri yüzünde zuhur eder, 3- Salih kullarının kalplerinde muhabbet meydana getirir, 4- Lisanında, konuşmasında hikmet olur, 5- Hz. Allah ilimle onu rızıklandırır. Ahirette ise; 1- Kabirden yüzü bembeyaz olarak haşrolunur, 2- Hesabı kolay olur, 3- Sırat köprüsünü yıldırım hızıyla geçer, 4- Kıyamet gününde kitabı sağ tarafından verilir.     Yukarıda izah etmeye çalıştığımız hususlar müvacehesinde şuurlu bir mü’mine düşen vazife, her zaman için, bilhassa Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’in “Kış günleri mü’minin ilkbaharıdır”buyurduğu bu aylarda farz ve vaciblerle beraber, mümkün olduğu kadar nafile ibadetlere deehemmiyet vermek, bu yolla Mevla’mızın rıza-i ilahisine, RasülüllahEfendimiz’in Şefaat-i uzmasınanail olmaya gayret etmektir.