MALİ VE BEDENİ HİZMETLERİN FAZİLETİ

 Tevbe Suresi’nde mealen şöyle buyrulmaktadır: “Allah (c.c.) müminlerden, mallarını ve canlarını, kendilerine verilecek cennet karşılığında satın almıştır...” Din-i Celil-i İslam’da Allah Yolunda Hizmet etmenin birçok yolu vardır. Allah’a Davet, Emr-i bi’l-Maruf Nehy-i ani’l-Münker, Dinde Tefekkuh, Allah Yolunda Nefer Olmak, Allah Yolunda Nöbet, Allah Yolunda İnfak, Hayırda Müsabaka, Hicret, kardeşini kendi nefsine tercih etme manasına gelen İsar gibi daha birçok hizmetleri, umumi olarak Allah Yolundaki Mali ve Bedeni Hizmetler başlığı altında zikretmek mümkündür. Mali Hizmetler, İslam’ın ilk günlerinden itibaren başlamıştır. Peygamberlerden sonra insanların iman cihetinden en üstünü olan Hz. Ebu Bekir (r.a.), İslam’ın o en garip zamanlarında, sadece imanlarından dolayı müşriklerin çok büyük işkence ettikleri birçok köleyi, büyük miktarlar ödeyerek satın alıp azad etmiş; daha sonraki zamanlarda da malının tamamını Allah Yolunda infak ederek bu hususta en önde gelen sahabilerden olmuştur. Bedeni hizmetler de hiç şüphesiz ilk günlerden itibaren başlamış, müşriklerin işkenceleri karşısında, tevhid akidesinden zerre kadar şaşmayan birçok sahabi şehid olmuş; birçokları da nice işkencelere sabrederek İslam’ın izzet ve şanını muhafaza etmişlerdir.                   Değerli okurlarım   Rasül-i Ekrem (s.a.v.) Efendimiz, Medine’ye hicret eder etmez ilk iş olarak bir Mescid inşasına başlamıştır. Kur’an-ı Kerim’de (bir rivayete göre)2Mescid-i Nebevi hakkında şöyle buyrulmaktadır: “…ta ilk günden temeli takva üzere kurulan Mescid, içinde namaz kılman için elbette daha layık ve müstehaktır. Onun içinde öyleerler-adamlar vardır ki, tertemiz olmayı severler. Allah (c.c.) da temiz olanları sever.” Rasül-i Ekrem (s.a.v.) Medine-i Münevvere’yi teşrif ettiklerinde, devesi Kasva’yı serbest bırakmışlar; Kasva önce bir yere çökmüş, Rasül-i Ekrem efendimiz henüz inmeden yerden geri kalkıp biraz ilerlemiş ve birden geri dönerek ilk durduğu yere çöküvermişti. Ve boynunu yere uzatarak orada kalmıştı. Bunun üzerine Rasülüllah (s.a.v.) “İnşaallah, menzil burasıdır.”, buyurmuşlardı. O arazinin Neccar Oğullarından yetim iki gence ait olduğu haberi alınınca, Peygamber Efendimiz araziyi satın almak istediklerinde, genç sahipleri hediye etmekte ısrar etmiş ama nihayetinde 10 dinar karşılığında arazi satın alınmıştı. Ücretini de Hz. Ebu Bekir (r.a.) ödemişlerdi. Ardından hummalı bir çalışma yapılarak, önce arazi temizlenmiş ve inşaata elverişli hale getirilmişti. Rasül-i Ekrem (s.a.v.) kerpiç kesilmesini emir buyurmuşlar ve tüm Müslümanlar hep birlikte hizmet etmeye koyulmuşlardı. Kimi harç karıyor, kimi kerpiç yapıyor, kimi onları taşıyor, kimi de duvar örüyordu.                 İnşaat esnasında bir adam çok iyi harç karıyordu. Rasül-i Ekrem Efendimiz o adama; “Allah işini iyi yapana rahmet etsin. Sen bu işe devam et. Ben senin işini iyi yaptığını görüyorum.”, buyurmuşlardı. Mescid yapılırken Peygamber Efendimiz (s.a.v.) de Müslümanları teşvik için bizzat taş taşıyorlar; bir yandan da “Allah’ım, ahiret hayatından başka hayat yoktur. Sen Ensar ve Muhacirleri mağfiret buyur”, mealindeki beyti okuyorlardı. Herkes kerpiçleri tek tek taşırken Ammar bin Yasir (r.a.), biri kendisi diğeri Rasülüllah için olmak üzere, ikişer ikişer taşıyordu. Rasül-i Ekrem (s.a.v.) bunu görünce Ammar (r.a.)’ın üstündeki tozları silkelemiş ve “Ey Ammar sen ne için kerpiçleri arkadaşların gibi birer birer aşımıyorsun?”, diye süal etmişlerdi. Hz. Ammar (r.a.); “Allah’tan bunun ecrini diliyorum”, şeklinde cevap verince de onun sırtını sıvazlamış ve şöyle buyurmuşlardı: “Ey Sümeyye’nin oğlu! Halkın bir ecri var, senin iki ecrin var.” Ebû Hureyre (r.a.) Hazretlerinin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte, Allah Yolu’nda bedenen yapılan hizmetlerin mükâfatı bizlere bildirilmiştir. Meâlen şöyle buyruluyor:“Allah yolunda isabet eden toz ve cehennem ateşi, bir mü’minin üzerinde, bir araya gelmez.”