KÜÇÜK HANIMLAR, KÜÇÜK BEYLER

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı, Protokol ve görevlilerle kutlandı.   Bir de ilçe genelinde tüm okul bahçelerinde. Protokol ve görevlilerle tam kadro Cumhuriyet Meydanı’nda, Çok olmasa da etrafta var olan halkla.   23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı,   Okul bahçelerinde birbirinden bağımsız, Birbirinden haberdarsız kutlamalar yapılıyordu. Oysa bölge halkını bir araya toplayacak, Ne bir program Ne de yerel yetkililerinin organizasyonları vardı.   Sadece okul bahçelerinde uykularından kalkan Ama birçoğunun katılmadığı, Çocuk bayramı kutlanıyordu. İlçe de ne bir bayram havası. Ne de rengârenk çocuklar. Nerde kaldı, Caddelerde bando takımı arkasında yürüyen çocuklar. Nerde kaldı, Elinde Türk bayrağını sallayan, Coşkulu öğrenciler. Eskiden öğrencilerin üzerinde Siyah önlük vardı. Ama ellerinde rengârenk flamalar ve bayraklar   Yüzlerinde ise heyecan ve coşkular. Hep birlikte söylenen marşlar. Bayramın yapılacağı toplu alana giderken Anneler babalar, Kaldırımda aynı adımları atarken çocuklarıyla Bir başka oluyordu 23 Nisan. Yapılanlar göstermelik değildi. Seyredenlerde ruhsuz değildi. Halk alkışlarla katılırdı programlara. Çocuklarda dayanamazdı heyecana. Bir festival Bir panayır. Çığlık çığlığa barışmalar. Böyle kutlanırdı 23 Nisan. İşte size 1922’de Atatürk’ün Çocuklara Bursa da ki seslenişi; ‘Küçük hanımlar, Küçük beyler, Sizler hepiniz geleceğin bir gülü, yıldızı Bir bahtının aydınlığısınız. Memleketin asıl aydınlığa gark edecek sizsiniz. Kendinizi ne kadar önemli, Kıymetli olduğunuzu düşünerek Ona göre çalışınız. Sizlerden çok şeyler bekliyoruz. Kızlar, çocuklar!’