KİBİR VE TEVAZU

         Cenab-ı hakk ayet-i kerimesinde “Bin bir çeşit nimete erdirilmiş olan, her şey hizmetine sunulan ve mahlûkatın en şereflisi bulunan insanoğlu, bu nimetlerin hakiki sahibini unuttuğu zaman, mal ve servetin, güç ve kuvvetin kendisine ait olduğunu zanneder de kibirlenir, büyüklük taslamaya başlar.”          Helak olmuş kavimlerin batış sebebine baktığımızda Ayet-i Kerimede de buyurulduğu üzere “yeryüzünde büyüklük tasladıklarında” olduğunu görürüz.          İblis, kibri yüzünden kendisinin ateşten, Hz. Adem’in topraktan yaratıldığını iddia edip Allah’ın emirlerine karşı gelerek “Şeytân-ı Aleyhillane” olmadı mı?”          Firavun, kibri sebebiyle ilahlık davasına kalkışıp “Ben sizin en yüce Rabbinizim” diyerek kavmini kendisine taptırmadı mı? Ama bu iddialarda bulunanların tamamının tek bir akıbeti var, o da helak ve hüsran.          Her insanın nefsi, müsait vasatını bulduğu zaman eğer dizginlenmezse bir Firavun, bir Nemrut olmaktan geri kalmaz. Kibirlenmeye doymaz, her zaman daha fazlasını ister. Onun için o kibirli heveslerimize fırsat vermemeliyiz.          Büyüklük ve azamet, Allah Teala’ya mahsustur. Mahlukata yakışan mütevazılıktir.          İnsan var olan ve yol alma safhalarını düşünecek olursa bu hakikati anlamakta gecikmez.          Güneş ışığını ayaklar altına serdiği için yücelmiştir. Şeref ve itibarı, kendilerini başkalarından yüksek görmekte arayanlar, daima zelil ve hakir olmuşlardır.          Başı tevazu ve ruku’a bütün benliğini hiçe sayarak, en ulvi uzvunu, başını, ayaklar altındaki yere huşu ile koyan, secdeye kapanan insan, nasıl olur da tevazudan uzak kalabilir. O zaman tezatlar içerisinde olmaz mı? Yaptığı amellerin tesiri nerede kalır?          Aziz okurlarım            Hiç birimizin diğer insanlardan, üstün tarafı yoktur. Üstünlük takvadadır. Takdîri ise Cenab-ı Hakk’a aittir. Resulüllah (s.a.v) Efendimiz: “Kalbinde zerre kadar kibir bulunan kimse, Cennete giremez” buyurdular. Sahabe-i Kiram “Bir adam elbisesinin güzel ve ayakkabısının iyi olmasını sever. Bu da kibir midir?” dediler. Resulullah (s.a.v) Efendimiz “Allah güzeldir, güzelliği sever. Kibir, hakkı reddetmek ve insanları hakir görmektir” buyurdular.          Rabbim bizleri kibirden, riadan muhafaza buyurup, istediği şekilde tevazu sahibi olmayı cümlemize nasip ve müyesser eylesin.