KESİNTİLİ EĞİTİM

Sekiz yıllık zorunlu kesintisiz eğitim kanunlaşarak kesintili hale geleceğe benziyor. Bilindiği üzere sekiz yıllık kesintisiz zorunlu eğitim 1997 yılında kanunlaşarak yürürlüğe girmişti. Hiç kuşkusuz bu kanunun yürürlüğe girmesi için onlarca yıllık bir hazırlık devresi geçirilmiştir. 1960 yılından sonra bu alanda yürütülen çabalar vardır. 1973 yılında çıkarılan 1739 Sayılı Temel Eğitim Kanunu ve buna bağlı olarak değişikliğe uğrayan 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu, 1981 Anayasası ve 1997 yılına kadar toplanmış olan şura kararları sonucunda kesintisiz 8 yıllık zorunlu eğitim esas yasal boyutuna kavuşmuş, bu çerçevede 2005 yılında da eğitim programları değiştirilmişti. 8 Yıllık kesintisiz zorunlu eğitime ulaşma yolunda yıllardır gösterilen çaba ne yazık ki hiçbir ön hazırlığı olmadan, eğitim ve bilim çevrelerinin görüşü sorulmadan, kesintili hale getirilmeye çalışılması gelecek için, ülkemiz için karamsarlığımızı artırmaktadır. 2005 yılında uygulamaya başlanan yeni programı okuyan öğrenciler henüz 8. Sınıftan mezun dahi olmamışken, programın çıktısı alınmadan yeni bir programın uygulamaya sokulması, eğitim sisteminde sık sık yapılan pedagojik olmayan müdahaleler ülke geleceği için kaygıları artırmaktadır. Ülkemiz insanlarının öğretim düzeyi ortalaması 3,4 yıldır. Bu oran hiç kuşkusuz dünya sıralamasında ülkemizi geri planda bırakmaktadır. Yine dünya ülkeleri arasında yapılan fen okur yazarlığı, matematiksel düşünme ve dil yeteneği testlerinde ( PİSA) 44 ülke arasında 38 inci sıralarda yer almaktayız. Ülkemizdeki okullaşma oranı kesintisiz eğitimle büyük oranda ivme kazanmışken, okulöncesi eğitimde %10 dan %30’lara varan okullaşma oranını yakalamışken ( Avrupa ülkelerinde bu oran: Belçika’da % 99,6, Danimarka’da %100, Almanya’da % 90, Arjantin’de bile %71,2) okulöncesi eğitimin, meclisten geçmesi beklenen yasa ile zorunlu olmaktan çıkarılacak olması yetişecek kuşağın niteliği konusunda kuşkularımızın artmasına neden olmaktadır.  Umarım bu kesintili eğitim; 4,5,6,7,8.nci sınıfa devam etmesi gereken öğrencilerin babaları tarafından; “Bu eğitim sistemine inanmadığım, bu programa güvenmediğim için okula göndermiyorum, devletin verdiği ceza Allah’ın vereceği ceza yanında devede kulak kalır,” diyebilen, devletten maaş alan imamın ardında namaz dahi kılmak istemeyen zihniyete destek olmaz.