İNSANLAR NEDEN YOKSULLUK PEŞİNDE KOŞUYOR!İNSANLAR NEDEN YOKSULLUK PEŞİNDE KOŞUYOR!

Geçenlerde ünlülerden Seyfi Dursunoğlu’nu bir TV programında izledim. Şöyle diyordu bir yarışmacısına:”Bizde memurluktan geldik, biz yokluğun ne olduğunu iyi biliriz”. Şovmen Mehmet Ali Erbil’de programlarında:”Vah benim gariban memurum” derdi. Kardeşim memur olmak için okula gitmek istediğinde, zamanın Belediye Başkanı rahmetli babana söyle demiş:”Ali bey kardeşim, memur nedir memur? Memur aç kalmaz, tok olmaz arada sürünür gider. Çocuğunu bir sanata ver, ticarete alıştır demiş. Gerçi zamanın büyüklerinden biriside ”Benim memurum işini bilir” diyerek memurluğu savunmuştu. Gelelim şimdi yazımın başlığına… İnsanlar durmadan (KPSS) Kamu Personeli Seçme Sınavlarına harıl harıl çalışıyor. Memur olmak, tabiri caizse yoksul olmak için can atıyorlar. Demek ki yoksulunda yoksulluğu var ki kötünün iyisi seçiliyor. “İş bilenin, kılıç kuşananındır” demişler atalarımız. “Zenginin yolu dağdan aşar, fakirin yolu düz ovada şaşar”. Fakir acaba neden fakir kalıyor. Sorsan hemen alacak olduğun cevap şudur. “İş var mı da çalışmadık”? İş var. Hemde çok var. Sen otuz, kırk TL. lik yevmiyeyi beğenip çalışmasan kahve köşelerinde oturursan, elin adamları taa nerelerden gelir senin ekmeğini yer. Tabiî ki bu sözlerim sağlığı yerinde olanlar içindir. Adam kahvede boş oturan vatandaşa gidip şöyle der: “Arkadaş bir iş var çalışır mısınız”? Aldığı cevap: “Kaç günlük, ne kadar para vereceksin”? “İki günlük ve 60TL.veririm ”der. Cevap şu olur: “İki günlük iş için ben o işe bulaşmam. Hem günlük otuz liraya bedava hamal bulda bana da getir”… İşte bizim iş anlayışımız. Bilmezler ki damlaya, damlaya göl olur. Askeri ücretle çalışanın ve dar gelirlinin eline acaba günde 30TL geçiyor mu? İşte yorumsuz cevap… Yinede memurluğumuzun kıymetini bilelim. Doğruluktan, dürüstlükten ayrılmayalım