HERKES DEFTERİNİ OKUYACAK

Her insan bir gün yaptıklarından hesaba çekilirken kendisine “Ey kulum! Kendi defterini kendin oku” denecektir. Herkes okuyacak. Kimse ben okuma bilmiyorum diyemeyecek. Amel defteri, insan ömrünün hulâsasıdır. Dünyada yaptığı ve her gece ve gündüz meleklerin kaybettikleri sayfalardan bir defter-i kebir veya onun bilançosu gibi bir sayfaya yazılmış hulâsası vesikadır. İnsanın bir işini sağ eliyle yapması, sağlam, dürüst, kendi lehinde ve iyi yapması; sol eliyle yapması da arkaya atması ve ihmal etmesi, başkasından umması manalarını ifade eder. Onun için sevapları yazan melekler sağda, günahları yazan melekler solda denildiği gibi, melek sağdan gelir, şeytan solda gelirde denilir. İnsanın mesuliyeti kendi iradesi ile işlediklerine bağlıdır. Bu cihetle insan hayır veya şer, sevap veya günah işlerken, kendi isteği ile yaptığı için sağındaki ve solundaki meleklere kâtibine emreder gibi emredip defterine yazdırdığından kendisi yazmış ve kaydetmiş olur. Eğer o yazdırdığı şeyler, ileride Hakk’ın huzurunda yüzünü kara çıkarmayacak, kârlı, Salih, doğru, dürüst ameller ise o defter kendi lehine sağlam, muteber, hesabına güzel yazı ile yazılmış bir defter olur, onu sağ eliyle alır. Böyle olmak için her gün Allah’a karşı kendi vicdanında kendi hesabını görmeli ve ona göre de yarın için hazırlık yapmalıdır. Vicdanında her gün kendisini Hakk’a karşı muhasebe etmeyen kimse, Allah’ın emri çerçevesinde doğru yapmayan, eğriyi doğru, doğruyu eğri yapmaya kalkışarak defterini kötü amellerle doldurtan kimse defterini ters tutmuş, solak yazmış ve yazdırmış demektir. Bu kimse defterini sol eliyle alır. Hâlbuki meleklerin tuttuğu zabıt onun aleyhinde olarak, muameleyi olduğu gibi göstermiş ve ona imza imza ettirilmiş olduğundan; sağlam, doğru ve muteber bulunduğundan, o kimse de kendini düşmanı gibi aleyhinde olmak üzere tescil ve imza etmiş, ters yola gitmiş olduğunu o gün anlamış olur. Kıymetli okurlarım Küçük ve büyük günahlarımızı defterimizde gördüğümüz zaman, bunları ben yapmadım deme gücüne sahip miyiz? Elbette değiliz. Öyle ise, ebedi hayatımızı kurtarmak için çalışalım da defterimiz tertemiz olarak Mevla’mızın huzuruna çıkalım. (İnşaallah)