HER SÜRÜCÜ GİDEBİLDİĞİ YOLDA ARAÇ KULLANIR!

Bu genel bir tabirdir. “Kör hissettiğince yolda yürür, her sürücü gidebildiği yolda araç kullanır” Şayet yolda bir engel varsa, kör bir yere toslar, sürücü aracı kontrol edemezse kaza yapar. Toplumlarda da bu böyledir. Dağarcıklarında pek fazla bir şeyleri olmayanlar, ipleri kopmuş dört ayaklı canlılar gibi ne yapacaklarını bilemezler sağa sola saldırırlar, kontrolsüz raks yaparlar. Ama bir gerçek var ki, hiçbir devirde, dünyanın kuruluşundan bu yana, Güneş asla balçıkla sıvanamadı. Doğru yoluna devam etti, etmeyi de sürdürüyor, dökme su ile değirmen çevirmeye çalışanlar, elde malzeme bittiğinde, ‘nerede tırak orada bırak’ misali, jantlarının üzerlerine oturmaya mahkum olmuşlardır. Vaktiyle kurnaz geçinen tilkinin biri, dağlarda bayırlarda gezip aç karnına bir lokma bulabilmek için kan revan içinde kendisini üzüm bağında bulur. Bağ sahibi üzüm asmalarını yerden uzak tuttuğu için, aç tilki üzümleri koparamaz, aval aval bakar durur. Gönlünden de geçirir,’Ah! Ne kadar açım, bir salkımda yere düşmüyor ki.’ Saatlerce bekler ve oradan ayrılırken.. ‘Pis şeyler ne olacak !’ Kimler var ki, aynaya hiç bakmazlar. Başkalarının hep açıklarını aramak, kusurlarını yüzlerine vurmak, etik bir kavram olmadığı gibi, inandığımız iman ettiğimiz dinimizde de yer almamaktadır. Her ne kadar ömründe bir kez de olsa Cuma ya da cenaze namazına gitsek de.