‘Her şeyi yaptım bir tek davulculuk yapmadım’

Tanımayanlara Osman amcayı şu sözlerle hatırlatmak isterim; “Osman Dayı’da geldi geçti – Peynirli mi olsun gamyon tekilleğimi?” Bir dönem Bulancak sokaklarında yankılanan bu sözler, 90’larda çocuk ya da genç olan her bireyin hatırlayacağı, unutamayacağı bir sözdür.

Osman Konya ile röportaj yapmak için biraz zorlanıyorum çünkü Osman amca zor bir insan. Röportaj yapmayı teklif ettiğimde, “Benim işim olmaz, ne röportajı, git başkasıyla yap, beni mi buldun röportaj yapmaya, başka işiniz yok mu?” diyerek, caydırmaya çalışıyor. Ancak onu can evinden vurarak geçmişten merak ettiğim bir soruyu sorarak konuşturmayı başarıyorum.

1947 doğumlu Osman Konya(76) nadir görülen Albino hastalığa sahip. Herkesin bildiği o meşhur ismi ‘Beyaz Osman’ lakabı buradan gelmektedir... Osman amca Bulancak’ta birçok işte çalışmış. Balıkçılık ’tan tezgâhtarlığa kadar çok fazla iş yaptığını dile getiriyor ancak Bulancak halkı onu; koluna taktığı simit sepeti, aksak yürüyüşü ve unutulmaz sözleriyle hatırlar. Zor şartlar altında çalışmasına karşın, kendini emekli etmeyi başarmış. Osman amca’ya hangi işleri yaptığını sorduğumuzda; ‘Her şeyi yaptım bir tek davulculuk yapmadım’ diyerek kendini tanıtıyor.

Eskiden ‘davullu kayık’ adı verilen özel kayıklar varmış ve bu kayıklarda davul çalınarak ada etrafında insanları gezintiye çıkarırlarmış. Bu kayıkların üzerinde davul çalarak denize açılan denizciler, hem denizdeki varlıklarını duyururlar hem de denizle olan bağlarını ifade ederlemiş. Davullu kayık, Giresun'un deniz kültürünü ve halk müziğini temsil eden önemli bir örnektir. Bu eski geleneği icra eden isimlerden biriside Osman amca. Ne zaman ve nasıl başladığını sorduğumuzda, “1968 yılında başladık bu işe. Balıkçılık yapıyorduk, kayığımız vardı. Kardeşim Kadir’le birlikte ada etrafında insanları gezdiriyoduk. Davulcular vardı orada, binerdi kayığa çala çala giderdik. Aşağı yukarı 25 sene yaptık. Biri boğulunca bıraktık bu işi” diyerek. 25 sene boyunca eski bir geleneği icraa ettiklerini açıklıyor. Sonra ekliyor peşine şu sözleri; “Hayatım geçti sürmedim sefa, yalan dünya’da olur mu vefa” röportaj sonrası bu güzel sözleri araştırıyorum kim söylemiş diye. Kerkük yöresine ait ‘Aynaya baktım saç beyaz olmuş’ türküsüyle karşılaşıyorum...

Osman amca hayata zorluklarla başlamış ve ömrünü çalışmakla geçirmiş bir insan. Sohbet sırasında yaşamı boyunca hep temkinli olduğunu hatta temkinli olmayı elden bırakmadığını görüyoruz. Osman amcaya yaşadığı yerde röportaj için fotoğraf çekilmeyi teklif ediyorum. Bana kızıyor; “Sakın gelme. Sen geldikten sonra birşey olur, hırsız falan gelir, istemem, benden bilirler. Bizim köyün ahlakı başka (Talipli). Sakın gelme, istemiyorum diyerek.” Sıkıca tembihliyor beni. Onu daha fazla yormamak adına röportajı bitiriyorum. Birazda kayıt dışı sohbet edip eğleniyoruz...

Son söz eklemek gerekirse eğer, şehirleri güzel kılan şeylerin içinde barındırdığı güzel insanlar olduğunu düşünüyorum. Osman amca’da bu güzelliklerden sadece birisi. Ayrıca Osman amca, Bulancağın sesli belleğinde unutulamayacak bir söze imza atmış bir isimdir.

Neydi o söz diye soracak olursanız; “Osman dayı da geldi geçti”