GÜNÜMÜZDE DOSTLUK NE KADAR ÖNEMLİ

  Dost  ne demekti... Ne dememekti. Hayatta çok az karşılaştığınız insan türü. Aslında karşılaşmıyorsunuz. Siz inşa ediyorsunuz dostluk denen  şeyi. Dost verdiğinin, aldığının hesabını yapmayan,sizi olduğunuz gibi kabul eden,gerektiğinde tartıştığınız, gerektiğinde sarılıp ağlaştığınız insan.Bencillikten uzak bir kavram olduğu için birçok insanın asla tadamayacağı bir duygu ve güvendir.Dost olmayan ise ilgisini çeken başka insanlar olduğunda sizi satan,anlattıklarınızı bir gün aramız bozulursa lazım olur zihniyetiyle değerlendirendir.Kişileri tanımak lazım.tecrübe etmeden de bilmek zordur.Nerede kaldı o bir kahve içimlik dostluklar. Son model cep telefonları bu dertleri kaldıramaz oldu. Dostluk dayanışmanın, barışın, kardeşliğin, birliğin dirliğin, yek pare bir vücut olmanın sembolüdür. O sevinci mateme, sevgiyi nefrete, sadakat ve güveni hileye dönüştürmez. Ruhlar onunla canlanır, gönüller onunla coşar taşar, insan onunla huzur ve mutluluk bulur.Onun olduğu yerde, aldatma, kavga, gürültü, gözyaşları olmaz. Onun olduğu yerde güvensizlik, umutsuzluk, adaletsizlik olmaz. O yaramızın merhemi, mutluluğumuzun kaynağı, barışın sancağı, gönüllerin gülüdür. Yürekler onun ateşiyle tutuşunca dağlar yol, damlalar derya olur. Dost dostun “ibret aynası’’, “şefkat kalesi”, “tecrübe mayası”, “dayanışma sırrı’’, “güven köprüsü”, “sevgi şelalesi’’dir. Örnek yaşayış, ince anlayış, mütevazı duruş gerçek dostların işidir.. İstikameti yanlış, yürek pusulası bozuk, fikir düşüncesi paslı olan insandan dost olmaz. Merhamet ipi kopunca dostluk bağı kopmuş olur. Dostun sevgisiyle, hasretiyle, ateşiyle yanıp tutuşmayan gerçek dostluğunu ispat etmiş olamaz. Gönül terazisi ince tartar, dirhem şaşmaz; dostunu seven ölçüyü, çizgiyi aşmaz.  Gerçek dost dostuna gücenmez, gönül alır; suçlamaz sabreder, dostuna katlanır. Dost dediğin dertlendirmez, çile çektirmez, boyun büktürmez, zulmetmez. O sevgi ve barış doludur. Ağlatmaz güldürür. Ne terk eder, ne çaresiz bırakır, ne de süründürür. Sevinçte, tasada, zorlukta ve darlıkta dostunun yanında olur. Tatlı dilli, güler yüzlü, samimi ve güvenilirdir. Düşman inatlı dostlar, sahte yüzlü kahramanlar, çıkar ve menfaat avcıları, ikiyüzlü sahtekârlar, timsah gözyaşları dökenler, dostluğa darbe vuran en büyük hainlerdir. Pamuk ipliğine bağlı dostlukların samimi bir dostluk olmadığını bilip başı gözü döndürmeden, ümitleri söndürmeden, sevgi ve saygıyı küle döndürmeden dostluk köprülerini çok iyi kurmalıyız. Gerçek dostluk zırhını çıkar ve menfaat okları delemez. Dost dostun ateşiyle yanıp tutuşmadıkça birbirini gereği gibi sevemez. İnsanda hisler, tutkular canavarlaşınca sevgi, saygı, dostluk ruhu buz gibi eriyip kaybolur. Dostluğa giden yolların güvenden, sevgiden, saygıdan, geçtiği hiç unutulmamalıdır. Dostluk yoluna girenler bir yudum suyu, bir lokma aşı ihtiyacı olduğu halde dostuna vermeyi bilir. O gerektiğinde aşını değil dostu için canını ortaya koymaya hazırdır. Günümüzde ne kadar var gerçekten bu özelliklere sahip insanlar.