GÖNLÜMÜN SULTANI ANNEME...

Annecim, ne kadar yaşlansam da hala küçüğüm senin yanında. İçinden gelen ve bana huzur veren o anne halin. Biliyorum şaşırırdın annecim, canım dememe. Çok çalıştın, çok koşturdun. 11evladı bıkmadan, usanmadan büyüttün. Bazen çok özledim seni, bazen asla anlamadığını düşünüp senden uzaklaştım. Kırgınlıklarım var elbet ama sana değil. Annemsin benim. Aramızda mesafeler de olsa, dünyada durma gücümsün. Sesin tüm düğümlerimi çözerken bilirim aramızdaki kordonun hala kopmadığını. Ayna’ya bakıp her gün seni görüyorum. Seni anlamaya başlıyorum yaşlandıkça. Mutlu olmanı, Mutlu etmeyi, huzurlu olmanı istiyorum ki hala bunları benim için sen sağlıyorsun. Bense hala senin evladın olmanın tadını yaşıyorum. Kimse senin gibi yemek yapamıyor ve kimse senin gibi farklı düşünüp beni şaşırtamıyor. İyilik denizi gibisin. Benim değerlimsin. Mutlu olma sebebimsin. Hatalarım var elbet. Beni affet. Ne kadar yaşlansam ne kadar hatalarım içinde kaybolsam da ben senin oğullarından biriyim. Ben seninle gurur duyuyorum.                                                                                     Her sofrada yaşlı gözlerle  bizi anan, kutsal ve yorgun ellerinin  her daim titreyen ve kendinden önce  evlat duası eden dillerinin kölesi olduğum, gönlümün sultanı annem, anneler günün kutlu olsun…