Giresun Adası sahipsizlikten yakınıyor!

Kıyıdan 1.6 km açıkta olan Giresun Adası yaz aylarında günübirlik turlarla ziyaret ediliyor. İçerisinde Akdeniz defnesi ve Yalancı Akasya başta olmak üzere 71 tür doğal otsu ve odunsu bitki türü bulunduran, Karadeniz'de Karabatak ve martıların doğal olarak ürediği ada aynı zamanda göçmen kuşların uğrak ve dinlenme yeri olan hakkında birçok efsaneler anlatılan, Amozanların ve birçok kavmin yaşadığı ada ne yazık ki hak ettiği turizm kapasitesine ulaşamıyor. Mitolojik çağlara ait birçok kalıntı bulunan Giresun Adası ile ilgili olarak birtakım efsaneler anlatılıyor. Tarihi kaynaklar Amazon kraliçelerinin savaş tanrısı Ares adına tapınak yaptırdıklarını ve Sinop Piskoposu Agias Phokas'ın manastırı olduğundan söz ederkem, Adada Alexius II zamanında yapılan sur kalıntıları, kuleler, manastır (iç kale), tarihi pişmiş toprak fıçılar ve bazı yapı temelleri bulunuyor. Cenevizliler ve Venedikliler tarafından gemi sığınağı olarak uzun süre kullanılan adanın şu anki sahipleri sadece yabani göçmen kuşlar, karabataklar ve martılar. Adada bulunan Hamza Taşı ana tanrıça Kybele'yi temsil eden, sacayak gibi 3 ayak üzerine oturmuş bir taş olarak karşımıza çıkıyor. Ocak (aile) kültürünü temsil ederken, Kutsal taş 4 bin yıllık geçmişi ile dini inançlar gereği yaşlılar için umut veren ve mistik güç kaynağı olan dilek taşı.  

Tarihle doğanın iç içe olduğu adada, bir söylentiye göre kentin güneydoğusunda yer alan ve görünümü bir kartal gagasını andıran Gedikkaya'dan kopan bir parçanın denize yerleşmesiyle oluştuğu ifade ediliyor.

Kalıntılardan çepeçevre surlarla çevrili olduğu anlaşılan Giresun Adasında surların yapımındaki inşaat işçiliği Giresun Kalesiyle aynı teknik olduğu bilinmektedir.

Pontuslular dönemine ait olduğu üzerinde durulan Giresun Adasında, tarihi kalıntılardan iki büyük şarap fıçısı, bir mabet harabesi, tapınak yeri, ayakta kalan surlar ve gözetleme kulesi en göze çarpanlar arasında yer alıyor.

Doğu ucundaki "Hamza Taşı" antik çağlardan kalma bir dikit olarak karşımıza çıkarken, çağlar boyunca yöre insanları için mistik güç kaynağı olduğu belirtiliyor.

Adanın mitolojide geçen Altın Post peşindeki Argonautlar ile ilgili önemli bir olaya sahne oldupu bilinriken, Thabai Kralı Athamanas'ın, Nefele adlı karısından iki erkek çocuğu olduğu, sonraki yıllarda ikinci kez evlenen kralın çocuklarını kurban ederse ülkesinin kıtlıktan kurtulacağına inandırıldığı, bunu öğrenen anneleri Nefele'nin çocuklarını bulut ve buğuya sararak uçan altın bir posta bindirdiği ve onları Karadeniz'e doğru gönderdiği, çocuklardan birinin Çanakkale Boğazı'nda fırtınaya tutularak öldüğü, diğerinin ise yoluna devam ederek, mitolojik kişilerce Çanakkale Boğazı ile Kafkasya arasında bir yere saklandığı, Herakles döneminde aralarında Güç Tanrısı Herkül'ün de bulunduğu bir grup yiğitin, altın postu ele geçirmek amacıyla Karadeniz'e açıldığı ve bir sürü serüven yaşadıktan sonra Aretias adasına geldikleri, Altın postun burada saklı olduğuna inandıkları, ancak adada onları ejderha yapılı kuşların karşıladığı, Herkül'ün daha önce Stymphales Gölü çevresinden kovduğu kuşların buraya yerleştiği, kuşların tüylerini ok gibi fırlatarak saldırıya geçtikleri, Argonautların kalkanlarıyla kendilerini korumaya çalışsalar da bir arkadaşlarını yitirmekten kurtulamadıkları, sonunda kuşları öldürerek, altın postu aramaya koyuldukarı, bulamayınca da adayı lanetleyerek ayrıldıkları efsaneleriyle anılan Ada, ne yazık ki yeteri kadar değer görmüyor.