GAZETECİLER GÜNÜ MÜ?

            Sevgili okuyucularım. Bu köşede bu zamana kadar hep sizlerin sorunlarını, Güncel olayları ve yaşanan sorunları yazdım. Bugün ise yerel bir gazeteci olarak kendi sorunlarımızdan bahsetmek istedim. Umarım yadırgamazsınız… Çünkü dün ’10 Ocak Çalışan Gazeteciler Günü’nü kutladık. Kutlama derken sanmayın yeni bir hak elde etmedik yani. Sadece adına uygun kutlanmış olduk. Giresun Gazeteciler Derneği’nde meslektaşlarımızla bir araya geldik. Sorunlarımızı paylaştık. Başka da bir şey yoktu yani. Hep sorun, Bütün meslektaşlar sorunlarını dile getirdi. Ama en büyük sorun, Resmi İlan meselesi idi. Yani şöyle izah edeyim. Hepiniz biliyorsunuz ki yerel gazetelerin en büyük gelir kaynağı resmi ilanlar, Hükümetin aldığı bir karar hepimizin korkulu rüyası olmuştu. Anadolu’da ki yerel gazetelerde yayınlanan ilanlar kesilecekti. Bütün gazeteler birlik oldu, Resmi ilanların komple kesilmesi bir nevi önlendi. Fakat günden güne azalacağını aklımıza getirmemiştik, Ki şuanda öyle oluyor. Her geçen gün yayınladığımız resmi ilanlar azalıyor. Bu azalma Tedaş’ın özelleşmesiyle başladı. Daha sonra ilanlara limit sınırlaması getirildi. Ve her geçen gün de hızla azalıyor. Yayınladığımız ilanların sayısı yapılan yatırımlara göre artması gerekirken, Santimetre hesabına göre gözle görülen bir azalma meydana geliyor. Yaklaşık 2 sene önce ki ilan santimetresiyle bu yıl yayınladığımız ilan arasında dağlar var. Vatandaşın gözü kulağı olan, Kamuoyunu her türlü olaylar hakkında bilgilendiren, Gazeteler günden güne yok olmaya başlıyor. Sizce böyle bir ortamda Gazeteciler Günü olabilir mi? Ben hiç sanmıyorum… İlk olarak gazetecilere devletin sahip çıkması gerekiyor. Üstelik teşvik uygulamasının kaldırılacak olması da bu olaya tuzla biber ekiyor. Yani bence bu günü kutlamak yerine, gazeteler ve gazeteciler için ne yapılabilir? Bunlar gündemde olmalı… Hadi kalın sağlıcakla…