FUTBOL HOLİGANLIĞI NEREYE GİDİYOR

Ülkemizde futbol vazgeçmezlerimiz arasında. Hafta sonlarını dört gözle bekliyoruz. Futbolla yatıyor, futbolla kalkıyoruz. Olmadı ertesi gün yine kendi aramızda futbol yorumu yapmaya devam ediyoruz. Futbol gerçekten izlenmesi ve oynanması zevkli bir spor dalı. Futbol nedeniyle yüzlerce insan bir araya gelip birbirleriyle kaynaşıyor, takımlarını destekliyorlar. Buraya kadar güzel… Ama ne var ki son yıllarda ülkemizde yaygınlaşan aşırı fanatizm yüzünden insanlara birbirlerini acımasızca dövüyorlar, hatta öldürüyorlar bile. İşte en son yaşanan bir kişinin ölümü ile sonuçlanan Denizlispor taraftarları arasındaki kavga. Düşünebiliyormusunuz bu taraftar grubu ellerinde silah, bıçak, tabanca, her türlü kesici aletle birlikte toplu resim çekip, rahatlıkla internette geziniyorlar.  İşin garip tarafı son zamanlarda aşırı holiganlık yüzünden artık Avrupa’da bile takımlarımızı desteklemez olduk. Olaya sosyolojik açıdan baktığımızda ve belli genellemelerden yola çıktığımızda, zaten yaşamı zorluklarla ve yoksulluklarla geçen bir çoğunluğun futbolu bir anlamda çıkış noktası olarak benimsemesi sorunların ana kaynağı olsa gerek. Günümüzde futbol sahaları bir nevi arenaya, savaş meydanına dönüşmeye başladı. Bir spor kulübünü benimsemek ve taraftarı olmak, hayatın tatlarından bir olmalı aslında ve insanlar bu eğlenceden keyif almalı, mutlu olmalı. Ancak Türkiye’de taraftarlık artık bir çeşit var olma savaşı haline geldi. Ve bir avuç bilinçli spor izleyicisi de kendilerini bu ilkelliğin içinde göremediği için elini eteğini çekti spordan.   Gaddarlık, efelik, ilkellik aldı başını gidiyor. Bugün geldiğimiz nokta bu. Bir zamanların tatlı rekabetini giderek can düşmanlığı haline getiren ve kendisine ‘’taraftar’’diyenler önce kendilerini sorgulasınlar…