FESHANENİN GÖLGESİNDE MAYIS YEDİSİ

Giresun ilinin köklü bir eğlence günü olan mayıs yedisi. Her yıl miladi yılın 20 Mayıs günü kutlanır Giresun ve çevresindeki halk tarafından. Neydi o eski mayıs yedileri günleri. Çocukluğumuzda uyku uyumazdık mayıs yedisi gireceği gece. Çünkü yarın kayığa binecektik. Hem de davullu kayığa… Davullu kayıkla Karadeniz in tek adası olan Giresun adasını gezmenin zevkli olduğunu o zamanın çocukları çok iyi bilirler. Mayıs helvaları ancak mayıs yedisi haftasında hazırlanır sakız gibi uzardı kepçeyi kazandan çıkardığında. Tadına doyum olmazdı o mayıs helvasının. Manisa’nın mesir macunu nasılsa Giresun’un mayıs helvası da öyledir. Sabah erkenden köylerden gelip dere ağızlarında denize girenler, yedi çift bir tek taş alıp denize sırtını dönerek omuz başından denize atmalar, hele üç bacaklı sacayağından geçmeler, bambaşka görünüm arz ederdi deniz kenarlarında… Bunlar ve bunlara benzer birçok adetlerimiz yıllardan beri gele gelmiş, tekrarlanmaktadır mayıs yedisi günü…(Şimdi yeterince benimsenmese de). Son yıllarda bir Feshanedir devam eder Giresun’u İstanbullarda tanıtma çabası. Her şey yerinde gerek. İşte fırsat, bir gelenektir gelmiş bu zamana kadar, daha geliştir, panayır haline getir, yerinde tanıt ilini… Hatta o gün dünya çapında bir yüzme yarışı düzenle sahilden adanın etrafını dönüp tekrar sahile gelebilmek için. İyi bir organize ile neden olmasın? Eller Manş denizini yüzerek geçiyor da… Şeker var, un var, su ve ateş var. Varda… YA YOĞURMASINI BİLMİYORUZ, YADA YEMESİNİ…