ESKİLERDEN NE KALDI Kİ?

Neler vardı eskilerden ki, ne kalacaktı… Gibi sorular geliyor birçoklarımızın aklına değil mi? Eskileri bilmeyen yeni gençliğin birçoğu bu soruyu sormaya bile tenezzül etmezler. Çünkü onlar, yeni nesiler; geçmişi bırakmışlar geleceğin peşinde koşuşuyorlar. Çünkü onlar Avrupa’nın kokuşmuş derbederliklerinin peşinde koşuyorlar. Hiç incelemezler ki dedeleri, ataları, nineleri bayramları nasıl karşılarlar, bayramlarda neler yaparlardı? Doğru onlarda haklı, artık bayramlarımızdaki geleneklerimiz eskidi. Nerde ise bayramlarda el öpmek bile çağdışı olacak duruma geldi. O geleneğimiz bile yok olmaya doğru gidiyor. Dikkat edersek eski bayram heyecanı da pek kalmadı gibi. Eskiden bayramdan bir hafta önceden başlardı hazırlıklar. Hele arife günü akşamı evlerdeki yoğun bayram hazırlığı zirve yapardı. Tatlı açılır, börekler açılır, yaprak sarmaları sarılır, en son un helvası hazırlanırdı o gece. Unun tavada kavrulurken çıkardığı mis koku sarardı odaları. O tereyağı ile kavrulmuş ve kıvamını almış unla yoğrulmuş helvanın tadına doyum olmazdı.  Şimdi… Şimdi nerde! Her şey hazır… Hazır hamurdan baklava… Hazır hamurdan börek… Nerde ise hazır sarılmış yaprak dolmaları da bayramlarda yerini alacak evlerde. O dediğim helvayı yapanlar pek nadir kaldı. Eskiden bayram şekerlerinin, lokumlarının tadına doyum olmuyordu. Şimdikiler mi; nerde ise insanın dişini söküyor ağzından. Bayramlarında tadı kalmadı… Yokluktan mı? Modernleşmekten mi? Geçmişi unutmaktan mı? Hangisini kabullenirsen kabullen. Yalnız unutmayalım. Geçmişini unutanların, geleceği karanlıktır. Bunun için dini olsun, milli olsun bayramlarımızın değerini bilelim onları yaşatalım ve onlarla yaşayalım.