ÇOCUKLARIMIZIN YÜREĞİNDE GELECEĞE TAŞINMAK

              Annelerin, evlatlarının kişiliği üzerindeki etkisini herkes biliyor. Ya da kişiliğimizin temellerini sorguladığımızda, onların kulaklarımızdan yüreklerimize fısıldadığı bir çok değerlerin kişiliğimizi oluşturduğunu fark ediyoruz. Doğruluk, dürüstlük, başkalarının hak ve hukuna saygı, haram, helal, namus, iffet gibi kavramlar… Ahlaki değerler noktasında günah, sevap kavramlarını ilk duyduğumuz insanlar, güzel çirkin ya da “ ele güne karşı ayıp olur” şeklindeki ifadeleri yüreğimize yerleştiren yine onlar olmuştur. Esasında annelerimiz bu kavramları bizlerin yüreğine fısıldamakla kendilerini geleceğe taşıtmışlardır. Kendilerinin unutulmazlıklarını sağlamışlardır. Bu gün tarihin en tanınmış, unutulmayan kadınları, kendi yüreklerindeki kişiliklerini evlatlarının yüreğinde günümüze ulaştırabilen kadınlar olmuştur. Bir Hz Musa’nın annesini düşünün… Firavun’un sarayında onu yetiştirebilen ve Onun, milletine yapılan haksızlık ve zulme karşı dik duruşuyla kendini günümüze taşıtabilen bir kadın… Yine karnındaki çocuğunu Mabede hizmet etmesi için Allaha adayan İmran’ın eşi Hanna… Kızı Meryem’in hayası, iffeti ile kendini günümüze ve geleceğe aşıran bir anne...  Hz İsa’nın yüreğinde günümüze taşınan Hz. Meryem…  Hz. Hacer… Hz İsmaillin anası… Onun itaatkar şahsında kendini günümüze ve geleceğe taşıtan bir anne…  Hz. Hüseyin’in anası Hz Fatıma’yı da bu kadınlar arasında görmekteyiz. Her ne kadar başarılı erkeklerin arkasında bir eşten bahsedilse de gerçekte annelerin olduğu inkar edilemez.  Peki bu konuyu niçin dile getirmek istedim? Şunun için… Acaba bizler anneler olarak- şimdilik babaları katmıyoruz- geleceğe evlatlarımızın yüreğinde nasıl taşınmak isteriz. Geleceğin insanları bizi çocuklarımızın şahsında nasıl görsün… Ya da nasıl görülelim, nasıl bilinelim, nasıl anılalım? Hz. İsmail’in kişiliğinden Hacer annemizin tanınması, Hz. İsa’nın kişiliğinden Hz Meryem’in, Hz. Meryem’den İmran’ın eşi Hanna’nın,  ve Hz. Musa’nın kişiliğinden de annesinin tanınması… Kuran’ın bize sunmuş olduğu bu örnekler, ardımızdan gelen yüreklerde geleceğe taşınma adına bizde hangi duyguları canlandırmalı? Demek istediğim şu… Bütün insanlarda ölümsüz olmak arzusu ya da uzun süre yaşamak isteği var. Esasında aslolan kişiliğin yaşaması… Bu açıdan evlatlarımız, evlatlarımızın yürekleri gelecekte de hayırla anılabilmemiz adına bizim için çok aziz mekanlar… O zaman gelin bu yürekleri umursamamazlıktan,  görmemezlikten gelmeyelim, hafife almayalım… Bu yürekleri soğuk ve boş telkinlerin doldurmasını beklemeyelim… Bu yüreklerde uçuk kaçık fikirlerin yer edinmesine fırsat vermeyelim… Bu yüreklerde şeytani kişiliklerin mekan tutmasına göz yummayalım… Geleceğe nasıl taşınmak istiyorsak, gelecekte nasıl  anılmak istiyorsak, o küçücük yüreklere, hazır sonuna kadar kapıları bizlere açıkken, tüm ulvi duyguları yerleştirmeye çalışalım.  Gün olur zaman gelir ardımızdan iki şekilde düşünülür. Ya “ Ah ana… Ne olurdu beni yüreğinle sarsaydın da yüreğimin işgaline göz yummasaydın…  Yüreğimi, güzel insan olabilmem için tüm duygularla nakış nakış işleseydin.” şeklinde bir iç geçirmenin ardından unutulup gitmek…  Ya da “ Ah benim güzel anam… Beni ilmek ilmek güzelliklerle şekillendirmeye çalışan anam…  Güzellikten yana kendimde neler görebildimse arkasında hep senin yüreğini gördüğüm anam…”  ve ardından “ben de yüreğimin derinliklerinden Rabbime sesleniyorum… Diyorum ki; Rabbim… Ne olur! Benim anamı da Hz. Musa’nın,  Hz.İsa’nın, Hz. Meryem’in ve Hz. Hüseyin’in anası Hz.Fatıma anamızla beraber eyle…” şeklindeki bir yakarışla onu da unutulmaz annelerin arasında görmeyi dileyen bir yaklaşım…           Evlatlarınızın yüreğinde geleceğe taşınabilmeniz dileğiyle….