ÇOCUKLARIMIZA "MÜKEMMEL İNSAN" İDEALİNİ VEREBİLMEK

Bilemiyorum, sizinde dikkatinizi çekti mi? Allah (C.C) Münafikun suresindeki ( 9. Ayet) ”Ey İman edenler! Mallarınız ve evlatlarınız sizi Allah’ı zikretmekten alıkoymasın. Her kim bunu yaparsa işte onlar ziyana uğrayanların ta kendileridir.” ayetiyle mallar ve evlatlar üzerinden bizi uyarıyor. Mallarımızın ve evlatlarımızın bizleri Allah’ı zikretmekten alıkoyması… İşte bu alıkoyan sevgi, yüreğimizi yokladığımızda en çok andığımız, adından bahsettiğimiz, adını zikrettiğimiz varlığın sevgisi. Bu sevgi iki varlığın sevgisi olamaz. Bu sevgi tektir. Allah, inananlardan en çok sevilen, en çok anılan kendisinin olmasını istiyor. Eğer o yürekte kendine ait olması gereken sevginin yerini, başka bir varlığın sevgisi işgal etmişse, en çok anılan da o olur. İşte o zaman da bizler şu ilahi uyarının muhatabı olabiliriz. “Kim beni anmaktan yüz çevirirse onun için dar ve sıkıntılı bir geçim vardır.” (Taha 124) Çevremizdeki insanlara kulak verdiğimizde şunu görmekteyiz. “Bir anne baba için en iyi evlat nasıl bir evlattır?” sorusunu sorduğumuzda hemen okul başarısı dile getirilir. “Efendim en iyi evlat çok çalışkan, bütün girmiş olduğu sınavlarda en çok soru çözen, dereceler yapan, en seçkin okullarda okuyan, en çok para kazandıran mesleklere sahip olan evlatlar.”  Bu evlatların anne babaları hep çocuklarından bahseder, onları zikreder. Akşam sabah zihinleri onlarla meşguldür. Çocuklarının bu başarılarının tüm insanlar tarafından bilinmesini, görülmesini isterler.                 Zaten çocuklarının kulaklarına da hep bu değerleri fısıldamışlardır. “Şu mesleği seçersen şu kadar kazanırsın, bunu seçersen bu kadar…”                 Güzel bir insan olmak,  iyi bir kişilik sahibi olmak, yani adam olmak gibi kavramlar pek dile gelmemiş, kulaklar duymamıştır.                 Geleceği görmemiz mümkün değil ama şu anda geleceği yaşıyor olanlardan gerekli dersleri    çıkarmamız mümkün. Biz insanlar için en büyük endişe gelecekte, yani yaşlılıkta, güçsüz kuvvetsiz hale geldiğimizde yalnızlık, kimsesizlik endişesi Etrafınıza birde bu gözle bakın. Huzur evlerinde ve özel yaşlı bakım evlerinde hangi anneler babalar barınmakta? Kimlerin anne babaları? Yani evlatlarında “güzel insan” vasfını arayan kişilerin anne babaları mı, yoksa çok çok kazanmayı ideal haline getiren insanların anne babaları mı? Evlatlarımıza gelip geçici hedefler göstermekle kendi ellerimizle kendimize zulmetmiş olabiliriz. Gelecekte, o en zayıf anlarda yalnızlığa, sıcacık aile ortamının dışında, anlamsız, anılar ve hatıralardan yoksun duvarlara mahkum olabiliriz. Keşke ardımızdan gelen çocuklarımızın yüreğine “ mükemmel bir insan” olma idealini fısıldayabilsek… Onlara, en yakınlarındakilerden en uzaktakilere kadar tüm insanlarla anlaşabilmeyi ve barışık  yaşayabilmeyi  öğretebilsek. İşte o zaman hem onlar hem de bizler huzur ve mutluluk dolu bir dünyada yaşıyor olabiliriz. Yoksa Cehennemimizi bu dünya hayatından başlatmış oluruz.