ÇEVRE DUYARSIZLIĞIMIZ NEREYE KADAR GİDECEK...

Çevre duyarsızlığımız ve dünyamız nereye gidiyor… Dünyamızı acımasızca harcadık, kullandık, kirlettik, tükettik. Kendi kıyametimizi kendimiz hazırlıyoruz. Artık yeşil’in alternatifi siyahtır… Siyah yani ölüm… Bugün dünyamızı, çevremizi kurtarmayı başarabilirsek gelecekte Yeşil’in alternatifi sevginin rengi olacaktır. Bugün nasıl olduysa dünyadaki çok büyük bir çoğunluk sevginin renginden mahrum… Çevreye, insanlara, haklara bu yüzden duyarsızız.  Dünyada büyük felaketlerin yaşandığı bir dönemden geçiyoruz. İnsan eliyle geliştirilen teknolojilerin insan yapısı mekânların doğayla barışıklığının sağlanamamasından kaynaklı sıkıntılar var önümüzde. İnsanlık olarak gelecek kuşakları düşünmüyoruz. Geçmiş insanların bize emaneti olan bu evren, olabildiğince hor kullanmanın etkisi altında tükeniyor. Bu kaygımızı genç kuşaklara aktararak dünyanın geleceğini de korumuş olacağız.    İşte yaşadığımız yer Bulancak örneği. Sabah evden çıktığımda yere bakmak istemiyorum. Yere atılan sümük, tükürük ve her şeyi görebiliyorsunuz. Bunları gördükçe mideniz bunalıyor. Geçmişte bazı yıllar her sabah belediye temizlik konusunda insanları uyarıyordu. Şimdi bunu da yapmıyorlar. Nasıl oluyor da Bulancak cennetin dünyadaki mahallesi oluyor. Cenneti bize böyle anlatmadılar. Yeterince temizlikten nasibini almamış bir ülkeyiz çevreyi doğayı kirletmeye bayılırız çünkü tek düşüncemiz işin kolayına kaçmamızdır, kendi bencilliğimizdir. Birde buna toplumun ve ilgililerin vurdumduymazlığı eklenince her zaman aynı filmi izleriz. Lokarlardan gece yarısı çıkan kemelerin büyüklüğü insanı ürkütüyor. Bazen apartmanların açık olan dış kapılarından beklenmedik misafirler gibi apartmana giriyorlar. 6 ayda bir defa da olsa lokarlar temizlenemez mi? Sokaklar itfaiye tarafından yıkanamaz mı?  Bulancak’ta merkezin dışında nereler yıkanıyor Allaha aşkına… ?  Bunlar Bulancak belediye meclisinde hiç mi gündeme gelmiyor, merak ediyorum.  Günümüzdeki çağ artık sevgisizliğimizin bitmesini istiyor ve biz geleceğin sesine kulak vermediğimiz için bütün bunları bitirmek yerine, doğayı ve birbirimizi tüketiyoruz. Yaşadığımız çevreye ve kendimize saygımız olmadığı için kazandığımız gündelik başarıların yanı sıra geleceğimizin yaşamını bugünden yitirdiğimizin farkında değiliz. Acilen her şeye sıfırdan, alfabenin ilk harfinden başlamamız gerekiyor. Bence öğreneceğimiz ilk şey sokaklara sigara atmamak, tükürmemek. Bu insanlara insanlığımızı ve çevremizi korumanın sorumluluğunu anlatmak zordur. İnsan olmanın sorumluluğunu hissedemiyorsak ve hisseden bir avuç insana hala aykırı gözüyle bakıyorsak, gidilecek çok yol var demektir. Hastayı yaşatabilirsek evrensel sevgi çağı başlayacaktır. Çevreyi yalnızca 05 Haziran Dünya Çevre gününde anmak yetmiyor, bu sadece kendimizi aldatmaktır. Çevremizi koruma da bizim de yapacağımız şeylerin olduğunu unutmamalıyız. Çevremizi temiz tutalım. Belediye bu konuda üzerine düşen görevi yapmalı, ilgili yerlere uyarı levhaları yerleştirmeli, her sabah çevre konusunda yapacağı anonslarla insanları uyarmalı. Sonuçta bu asli görevleri içinde yer alıyor. Kısacası doğaya, çevreye sahip çıkmak kendimize sahip çıkmaktır. Geleceğimize sahip çıkmaktır. Geleceğe bırakacağımız en önemli miras temiz ve yaşanabilir bir çevredir.