BULANCAK LİSESİ ÖKSÜZ KALDI

Dün  Bulancak’ta değerli iki eğitimcimizi kaybettik. Enver Sipahioğlu ve Erdal Erdeniz’e Allah’tan rahmet diliyorum. Bugün ise benim  şekillenmemde, öğretmen olmamda,yazmamda katkısı olan değerli büyüğüm okul müdürümüz Musa Çağlayan’ın ölümü beni ve yaşıtım insanları derinden üzdü.Mekanı cennet olsun.  Ben Musa Çağlayan’ı lise yıllarımda tanıdım.Ondan insanlara değer vermeyi,dostluğu ve sevgiyi öğrendim. Bana bir öğretmen değil de bir baba kadar yakındı.  Bize daima  örnek olup, hayatı, yaşamayı öğreten bir eğitimci.Öğrencilerini ve ülkesini çok seven bir kişiydi.Çalışmak, çok çalışmak onun en belirgin niteliğiydi.makamına gelen öğrencilerinin isteklerini geri çevirmez, zamanını sabrını ve olanaklarını kendisinden istenenleri yerine getirmek üzere sınırsızca kullanırdı.  Yıl sanırım 1973 okula yeni kayıt oluyorum.Rahmetlik babam beni Musa Çağlayan’a teslim ediyor.Bir daha okula uğramıyor.Musa Çağlayan’ın dupduru yüzü, gözlerindeki ışıltı, güleç bakışı belleğimde yer ediyor önce.Sevecenliğine yansıyan mahcupluğu onu daha da şirin kılıyordu. Engin sevgisini damıta,damıta toplumcu duyarlılıkla tüm çevresine akıtmasını iyi biliyordu. Soyadı gibi çağlayan gibiydi. Bana her zaman şunu öneriyordu.’’Bugünün işini yarına erteleme’’ Bende aynen bu sözünü yerine getiriyorum. Musa öğretmen,bütün öğrencilerine güven duyuyordu.Bu güveni kimi zaman kötüye kullanıldığı halde,yinede bizler güven duymayı sürdürmüştü.  Toprağında rahat uyu.Ruhun şad olsun sevgili müdürüm.Öğrencilerin senin yolunda gidiyor.