BULANCAK HALKINA

Bazen çok düşünüyorum insanlar; bir çıkar ve menfaat uğruna başkalarına iftira atmayı neden meziyet sayarlar diye. Bunu neden yaparlar diye. Bunda hiç kul hakkı yok mudur? Olmayan bir şeyi olmuş gibi söylemek ve toplumu yanıltmak. Eğer bu işi de bir çıkar ve menfaat uğruna yapılıyorsa. Asıl anlatmak istediğim konu şu Bulancak Belediye Başkanı Kadir Aydın. Şöyle olmuştur böyle olmuştur. Yapacaklarını yapma gayreti içinde olmuş yapmış veya devam etmektedir. Bunların cevabını haklı bir gerekçe ile anlatacaktır. Ben farklı bir pencereden bakarak anlatmak istiyorum sizlere onu. Belediye başkanı Kadir Aydın’ın bir dostumdan dinlediğim iç dünyasını sizlere anlatacağım. Çocukluğu ve gençliği çok zor şartlarda geçmiş, okumak için inşaatlarda çalışmış avukatlık mesleğini eline almış bir kişi yoksulun fakir olanın kimsesizin elinden tutmayı iyi bilir diye başlayan sohbetimize şöyle devam etti. Bir kış günü idi yoldan gecen orta yaşlı bir kadını gördü uzaktan. Kadın düşünceli tavrı ellerindeki poşetlerde bulunan az olan kumanya ile yoluna devam ederken ayrıca bir sorunu olduğu yüzüne yansıyordu. Başkan Aydın acele olarak bir yere yetişmek üzereyken durdu. Kadının gittiği evi takip etti ve girdiği evi gördü. Peşinden evin kapısını çaldı. Küçük bir kız Çocuğu kapıyı açtı, ayakta çorap yok iki eline yakasına kavuşturmuş vaziyette de titreyen bir ifade ile ‘’buyur amca ‘’ dedi. Başkan ‘’kim var evde annen baban evde mi ‘’diye sordu. Bunun üzerine 13 yaşlarında olan kız çocuğu ‘’evet evdeler dedi. Arkadan Annesi belirdi hasta olan kocasının ziyarete gelen birisi zannederek buyurun dedi. Dışarısı çok soğuk olmasına rağmen içeride sıcak değildi. Başkan içeri girdiğinde hasta yatan kadının eşini gördü. İçeride soba yanıyordu ama içeri ısınmıyordu. Sobanın yanında 3-4 parça inşaat atıkları tahta parçası vardı. Başkan bir kenara oturarak ‘’geçmiş olsun ‘’dedi ‘’yoldan geçerken hasta varmış ziyaret edeyim’’ dedi. Hal hatırdan sonra adam günü birlik inşaatlarda çalışan bir işçi soğuktan zatürree olmuş yattığı, işsiz olduğunu 1 oğlunun daha olduğunu simit satmak üzere dışarıda olduğunu kızının ve oğlunun da ortaokulda okuduğunu söyledi. Kızı bir kilim parçasının üzerinde oturarak çok dikkatlice başkana bakıyor kim bu diye merak ediyordu. Başkan ihtiyaçları sordu ama adam kısık bir ses ile ‘’siz kimsiniz’ ’diyerek cevap verdi. O da belediye Başkanı olduğunu ifade ederek adamın tedavisini yaptırmak üzere hastaneye göndereceğini ve evin bütün ihtiyaçlarının karşılanacağını ve iki çocuğunu okuması için yardımcı olacağını söyleyerek telefon numarasını bıraktı ve ayrıldı. Bugün o aile Ankara da yaşıyor. O kız çocuğu Ankara da tıp fakültesinde, oğlu uluslararası ilişkilerde okuyor. Adam bir firmada bekçilik yapıyor. Diye anlattığı sohbetti bir dostum başkanın iç dünyasını yaptıklarını reklam etmeden, riyakârlık yapmadan, gösterişten uzak Allah rızası ve insanlara görevi gereği yaptığını anlattı. Böyle bir insan geçmişini unutmadan, merhamet sahibi bir kişi Bulancak ta yanlışın içerisinde olabilir mi? Bugün şunu görüyorum ki makam sahibi olma uğruna kişiliklerini dahi değiştiren şirin gözükme adına riyakârlık, gösteriş yapmak sanki sıradan işlermiş gibi hal almış her türlü şekilden şekille girmiş bir vaziyet var ortada.