BULANCAK ÇOCUĞU’NUN SPOR ÇİLESİ

İlk köşe yazımı yazıyor olmanın heyecanı ve mutluluğunu yaşıyorum bu süreçte bana destek olan Yıldız Gazetesi’ne teşekkür ederim. Bu başlangıç zaruri ihtiyaçların hasıl etmesi sonucunda hayata geçmiş oluyor. Öncelikle siz değerli okurlara kendimi tanıtarak başlamak istiyorum. Üniversite eğitimimi Beden Eğitimi Futbol Uzmanlık üzerine; 2 Yıl yüksek lisans ise hareket antrenman bilimi dalında tamamladım. 8 Yıl amatörde aktif futbol, 12 Yıl hakemlik bunların 8’i Profesyonel, 4 Yıl Antrenörlük kariyeri 1’i BAL ligi olmak üzere yani kısacası spora ve futbola adanmış bir hayat benimkisi.

Sporun yaşam üzerindeki artıları siz okurlarında bildiği üzere gençliği kötü alışkanlıklardan uzak tutan, bedensel ve ruhsal sağlığı destekleyen ayrıca hedef koymayı ve bu hedef üzerine çalışmayı öğreten vs. birçok etkenden sadece birkaçı, gelelim futbola; Global dünyada insanların 1.sıraya taşıdığı ekonomik sistemde büyük yatırımların gerçekleştiği bir sektör. Dünya futbolu bu kadar önemsiyorken milyon dolarlar seviyesinde yatırımlar yapıyorken ilimizde ve ilçemizde ne kadarı yapılıyor. Genç yeteneklerin yetişemediğinden dert yanıp her yıl takımlarımız transfere büyük sermayeler aktarıyor. Sorumu sormak istiyorum neden tesisleşme konusunda harekete geçilmiyor? Bu soru benim gibi onlarca antrenörün dilinde dolaşıyor. 70 binin üzerinde nüfusa sahip bir ilçede amatör kulüplerin kullanabileceği sadece 1 adet nizami futbol sahası var. Bulancakspor’un antrenmanlarını burada yaptığını düşünürsek 7 takım tek sahayı bölüşmek zorundayız ve 7 takımın bir kaçının altyapıları işin içine girince işin içinden çıkılmaz hal alıyor. Size bu durumu şu şekilde betimleyebilirim. Bazı saatlerde yukarıdan dronla baksanız karınca yuvasından farkı yok resmen sahanın küçük bir bölümüne sıkışmış oyuncu sürüleri göreceksiniz. Bu şekilde başarılı genç yetenekler yetiştirmemiz bekleniyor.

Ey yetkililer, mülki amirler çilemiz büyük lütfen bu duruma bir son verin. Potansiyeli yüksek gençlerimize daha iyi şartlarda eğitim verebilmemiz için gereği neyse yapılmalı. Sizden 1 saha değil 2 saha istiyoruz. Sözüm o ki artık yüksek sesle bağırma vakti. Ben eğitimime ihanet etmemek için sizden imkân istiyorum. İsteyenin bir yüzü demişler.