BU İNSANLARI NASIL TANIYALIM

                                    Çocukluğumun son yıllarında, çocuksu din anlayışıma göre yerine getiremediğim, ya da günah olarak algıladığım davranışlarımın telafisi için gelecekte, tanıdığım tek dini kişilik olan yakınımızı kendime örnek şahsiyet olarak seçmiştim.  Büyüyünce onun gibi olacaktım. Onun gibi giyinecek, onun gibi namaz kılacak, Kuran okuyacaktım. Böylece yerine getiremediğim dini sorumlulukları telafi edecek ve artı sevaba da geçecektim.  Biliyorum. Bir çoklarımızın hayatında böyle şahsiyetlere, bu şahsiyetler üzerinden bir din anlayışına ve yaşayışına yer olmuştur. Etrafımıza baktığımızda bize yol gösteren veya yol gösterdiğine inanılan o kadar değişik ve çeşitli tipler var ki… Bunların hangileri doğru hangileri yanlış anlamamız çok zor. Her birisinin etrafında kendilerine samimi bir şekilde inanan bağlıları var. Fakat bu insanların birçoklarına kulak verdiğimizde, çağrılarının, Kuran’ın ortaya koyduğu İslami ve insani anlayışta bir karşılığını göremiyoruz. Mesela; İslam’ı, Kuran’ın telaffuz edilmesinden ibaret gösterenler…  İslam’ı şekilcilikten ibaret zannedenler… Cennete gitmenin yolunun hançerelerden aşağı geçmeyip dil ucuyla belli kereler tekrar edilen dualardan ibaret olduğunu gösterenler.. Cennete ulaşmak için bir takım aparatlar satın almayı telkin edenler…  İslam’ı birtakım kıssalar ve hikayelerden ibaret gösterenler…  “Siz kim Kuran kim? Kapatın Kuran’ı. Allah’ın dinini benden öğrenin” diyenler… Devam edelim… İslam’ı sadece, toplumun zayıflarını, mazlumlarını unutup sabahlara kadar ibadet etmekten ibaret gösterenler…  İslam’ın kardeşlik telkinlerini sanki yalnızca kendi aile fertlerinin kenetlenmesi olarak görüp, ümmetin kenetlenmesini akıllarından geçirmeyenler… Kuranın “Beraber olun” uyarısını gözlere sokacak kadar şiddetle savunup, “Onlarla beraber olmayın” uyarısını görmemezlikten gelenler…  Ve yine devam edelim...  Kendisi gibi düşünmeyen ya da inanmayanlar için “bu ülkeden gidin” diyenler… “ Bunları bulundukları görevden alın, iş güç vermeyin” diyenler… Hatta daha da ileri “Asın- kesin, katli vaciptir diyebilenler…  Örnekleri uzata biliriz… Peki kim doğru kim yanlış? Nasıl anlayacağız? Esasında o kadar kolay ki. Kuran bize yirmi beş tane peygamberden bahsediyor. Ve kimin doğru kimin yanlış olduğunun ip uçlarını da bu tanıtımlarda bizlere sunuyor. Evet… Bir Hz Musa(as)’yı tanıtırken onun sadece Rabbiyle olan ikili ilişkisinden, ibadetinden bahsetmiyor. Onun mazlumların, ibadet ve inanç kimliklerine bakmadan haklarını korumak için Firavun ile olan mücadelesini gözler önüne seriyor. İbrahim (as)ın Nemrut ile olan mücadelesini aktarıyor.  Kuran yine İsa (as)ın dönemin ruhbanlarıyla olan mücadelesini bizlere sunuyor. Hz Muhammed’in Ebu Leheb, Ebu Cehil ile olan mücadelesi de aynı şekilde hepimizin malumu. Ve diğer bütün peygamberlerin toplumun ileri gelenleriyle girmiş oldukları mücadelenin esasını  da halk oluşturuyor.  Halkın toplumdaki bir kısım insanların tahakkümünden kurtarılması ve yalnız Hakka tabi olmalarının mücadelesi oluşturuyor. Şunu söylemek istiyorum. Bu gün insanlara yol gösterme noktasında olan bu gibi insanların Kuran’ın öngördüğü yolda olup olmadıklarını anlamak için şu soruyu sormamız mümkündür. “Gerçekten bu şahsiyet ya da şahsiyetlerin mazlumların haklarını korumada ve onlara rehberlik yapma noktasında mücadele ettikleri  Firavunları kim. “ Yada Nemrutları… Ebu Lehebleri… Ebu Cehilleri kim? Ki bunlar kıyamete kadar var olacak olan karakterlerdir. Bu mücadeleden yoksun bir anlayış Kuran’ın bizlere tanıttığı bu şahsiyetleri n mücadelelerinin dinin ana unsurlarından olduğu gerçeğini anlayamamış demektir.  Eğer Kuran’ın bahsettiği bu aziz şahsiyetleri tanıyamamışsak,  günümüz Firavunlarının, o aldatıcı himayelerinde, İbrahim (as)ı yakmak için tutuşturulan ateşi yeniden alevlendirmiş oluruz…  Sönmesine vesile olacak İbrahimler de ya bulunur ya da bulunmaz. Bilemeyiz…