07 Kasım 2016 - 17:49

BÖYLE GELENEK Mİ OLUR?

0 Okunma 0 Paylaşım

Google'da takip et

Endonezya'nın kuytu bir kasabasında hala sürdürülen gelenek akıllara durgunluk veriyor. Sulawesi adasına bağlı küçük bir yerde, ölüler mezara gömülmüyor, ev halkı ile birlikte aynı odada bekletiliyor. 'Toraja' ismi verilen bu kabile, cesetlerle birlikte yaşamayı, ölüye saygı olarak değerlendiriyor. Rantepo kasabasında ölüler, sosyal hayatın bir parçası olmaya devam ediyor. Hala devam ettirilen ve bir hayli ilginç karşılanan bu gelenek, şaşkınlıkla karşılansa da, kasaba halkı bunu ölülere saygının bir gereği olarak görüyor.

ÖLÜLERE YEMEK GÖTÜRÜP KONUŞUYORLAR

Formalin isimli bir karışımı cansız bedene sürerek, cesedin çürümesini engelleyen kasaba halkı, günde 4 öğün yemek taşıyor, ölü ile konuşmaya devam ediyor. Babasını kaybeden ve halkın geri kalanı gibi cesedi evde tutan kasaba sakinlerinden Elisabeth Rante, bu tavrı şu sözlerle açıklıyor; "Bunu yapmamızın nedeni onu çok seviyor ve sayıyor olmamız. Önceden birlikte yemek yerdik, şimdi bizim onu doyurmamız lazım."

EVİN İÇERİSİNDE 4 GÜN KIYAFETİYLE 4 AY TABUTTA BEKLETİLİYOR

National Geopraphic'de yayınlanan habere göre, Torajalar kabilesinde bir kişi öldükten sonraki 4 gün boyunca evde normal kıyafetleriyle tutuluyor. Daha sonra bir cenaze töreni düzenleniyor ve sonrasında tabutla yine evde 4 ay bekletiliyor.

4 AYDAN SONRA BALKONDAN BAKAR GİBİ AYAKTA TUTULUYORLAR

Ölümün bir son olmadığını düşünen halk, "Ölüleri dışlamak yerine yaşamın merkezine koyuyoruz" diyor. Ancak 4 ay sonra Torajalılar ölüleri evlerinden çıkarmaya razı oluyorlar. Cesetleri gömmek yerine kasaba yakınlarında büyük bir taş duvarda sergiliyorlar.

BAŞKA KABİLEDE ÜRPERTİCİ BİR GELENEK DAHA

Endonezya’nın Güney Sulawesi Bölgesi’nde tüylerimizi diken diken eden geleneksel, Ma’nene olarak adlandırılan bir inanış...

Bölgede yaşayanlar, her üç yılda bir ölülerine olan saygılarını göstermek ve onları onurlandırmak için mezarları açıyorlar. Açılan mezarlardan çıkarılan ölülerin üzerlerindeki giysiler temizleniyor, gerekirse yenileri giydiriliyor. Aile üyeleri, ölmüş akrabalarının mezarlarını tek tek açıp, cesetleri dışarı çıkarıyorlar. Hatta onları kavis yapmadan dümdüz bir çizgide gezdiriyorlar. Yerel halk, öleli yüzyıllar olsa bile, aile üyelerinin hala kendileriyle birlikte olduğuna inanıyor. Bu uygulama ölüler toprak olana kadar sürüyor.