BİZİM İŞSİZİMİZ BİZE YETER

Bizdeki kaçak çalışan yabancılarla ilgili basında yazarların yazılarını okuyunca içim burkuluyor. Ve de bunun yorumunu siz okuyucularıma bırakıyorum. Benim hayret ettiğim: Bizde yabancıları tutan, destekleyen ne kadar yazarlarımız varmış! Yıllardır yabancı hayranlığı (Hele hele Avrupa hayranlığı) devam ediyor. Kendi memleketindeki binlerce işsiz insanları düşünmüyorlar da elin yüz bin kaçak olarak Türkiye’de çalışan insanlarını düşünüyorlar. Onlar bilmiyorlar mı o yüz bin kaçak işçinin bizim yüz bin işsiz ailemizin rızıklarını ket met tiklerini? Bizim basınımızdan bazıları bizim işsiz vatandaşımızın ailesini nasıl geçindireceğini düşünmüyor, elin insanlarının aç kalacağını düşünüyorlar. Tabii ki insanlık borcumuz onlarda düşünülecek, onlara da yardım edilecek. Fakat öncelik kendi insanlarımız olmalı. Biz millet olarak gerektiğinde nerelere ve kimlere nasıl yardım yapılacağını çok iyi biliriz. Bizim yardım sever bir millet olduğumuzu dünya bilir. Neymiş efendim Avrupa’ya karşı zaten mimliymişiz. Onları gönderirsek daha kötü olurmuş. Avrupa’dakiler hiç sizin gözyaşınıza bakıyorlar mı? “Asyl” olarak yakaladıklarının gözünün yaşına bakmadan sınır dışı ediyorlar. Bunu sizde çok iyi biliyorsunuz. Halen onların korunması için yazıyorsunuz. Bakmayın siz onların(Avrupalıların)ahkâm kestiklerine. Biz onların yetmişli yıllarda yaptıklarını çok iyi biliriz. Gelen kaçak işçileri üç ay, altı ay, bir yıl gibi oturma izni verip ucuz fiyata alt yapı çalışmalarını bitirip hepsini nasıl sınır dışı ettiklerini çok iyi biliriz. Onlara gelince haklı, bize gelince insan hakları… Yok öyle şey. Adamlar bizi dünyaya soykırımcı diye ilan ediyor. Biz halen saman yığını içinde iğne aramaya çalışıyoruz. Onların bize karşı yaptığı soykırımı biz dile bile getirmiyoruz nerde ise. Daha düne kadar onların bizlere yaptıklarını ne tez unuttuk. Bizim dostumuz yine bizleriz. Bunu unutmayalım…