BANA NE, SANA NE?

Nasrettin Hocaya atfedilmiş bir sözdür bu. Bir gün adamın birisi başının üstünde bir sini baklava götürüyormuş. Tam Nasrettin hoca ile sohbet edenlerin yanından geçiyormuş. Sohbet edenlerden bir tanesi hocaya dönerek; Baksana hoca efendi adam birisine baklava götürüyor demiş. Hoca giden adamın peşinden bakmış ve: -Bana ne. Demiş. Sohbetteki adam; -Hoca efendi baksana sizin sapağa döndü, bu baklava herhalde size gidiyor. Demiş. Hoca durur mu hemen lafı yapıştırmış. -Be adam o zaman sana ne. Demiş. Bu meseleyi günümüze adapte edecek olursak, herkes aynı duruma mı düştü acaba diye düşünüyor insan… Bir olay oluyor, bana ne deyip geçiştiriyoruz. Çocuklar uyuşturucu madde içip ölüyorlar… Çoğumuz aldırmıyor. Bana ne benim çocuğum değil ya diyoruz. İsrail, Gazze’yi bombalıyor, orada insanlar ölüyor… Biz yine bize ne, bizim memleket değil diyoruz. Örgütler insanların boğazını kesiyor. Bizler televizyonlarda rahatlıkla izler olduk. Şehitler gelmeye başladı. Herhalde buna da. Askerde benim oğlum yok ya diyerek gönül avutmuyoruz inşallah. Şimdi kimse, kimseye karışmaz oldu. Eskiden iki kişi kavga ediyorsa, çevredekiler hemen onları ayırırdı. Şimdi nerdeee… Zaten karışamazsın ki, çünkü o kavga edenler, dönüp sana saldırırlar… Ondan sonra al başına belayı… Peki ne olacak bunun sonu?.. Bana ne? Sana ne? Hep böyle mi gidecek bu? Hani bizim örf ve ananelerimiz? Hani bizim milliyetçiliğimiz? Ateş bacayı sarmadan, kendimize gelelim, aynı hallere düşmeden kendimizi toplayalım. Bana ne deme, bir gün senin başına da gelir… Birlikten beraberlik doğar, beraberliğin gücü dağları yarar… Bu günlük ve daima mutlu kalın sağlıklı kalın…