ALLAH'IN HİDAYETİ

“Hidayet, hedefe ulaştıracak yola ve vasıtaya, yumuşak, latif ve zarif bir şekilde delalet etmektir. Hidayet bu yolu sadece göstermek veya bu yola götürmekle olabilir. Buna “irşad” denir. Yahut yolun sonuna yani ulaşılmak istenen noktaya kadar götürmekle de olabilir. Bu ise “Tevfik” diye isimlendirilir. Allah-ü Teâlâ’nın insanlara bahşettiği sayısız hidayet sebepleri içerisinde şu dört husus en mühim ve önde gelen hidayet sebepleri olarak zikredilmektedir: Birincisi, ruhen ve cismen kuvvet vermesidir. Buna göre göz, kulak gibi uzuvların; akıl, irade ve bedeni kuvvetin ihsan edilmesi bu kabil hidayete misaldir. İkincisi hak ile batılı; doğru ile yanlışı fark ettirecek delilleri göstermesidir. Üçüncüsü göndermiş olduğu rasuller ve onlara indirmiş olduğu kitaplar ve rasullerin varisleri olan mürşid-i kâmil ve müceddidlerdir. Dördüncüsü ise sırları keşfettirip bütün letaife fütuhat-ı ilahiye’yi ihsan etmesidir.” Bütün peygamberler (a.s.) insanların Allah’ın rızasını kazanıp ahirette azaba düçar olmamaları için gönderilmişler, bunun için birçok sıkıntılara maruz kalmalarına rağmen bu vazifelerini hiç bırakmamışlardır. Bu itibarla İnsanların hidayeti için gayret göstermek her zaman çok kıymetli bir haslet olmuş, dinimiz bil-hassa bu mevzu üzerinde çok durmuştur. Zira İslam, Allah’ın bizler için din olmak üzere razı olduğu2 sırat-ı müstekîm’dir. Dünyevî ve uhrevî saadet ancak İslam Dini’ne uymak ile elde edilir. Dünyevi ve uhrevi kurtuluş İslam’a tabi olmakla mümkün olduğu için, bir kişinin İslam’ı bulup yaşamasına vesile olmak çok kıymetli, ulvi bir haslettir. Hidayet, yani irşad ve Tevfik aslında Allah’tandır. Tüm dünya bir araya gelse, Allah’ın hidayet vermediği kimsenin hidayeti elde etmesine imkân yoktur. “Habibim, elbette sen sevdiğine hidayet veremezsin. Ve lakin Allah kimi dilerse hidayete erdirir ve hidayete erecek olanları en iyi O bilir.” mealindeki ayet-i kerime bu hususu ifade etmektedir. Ancakbu hal, yani hidayetin ancak Allah’ın izni ile tahakkuk etmesi, insanların hidayeti için gayret gösterilmesine mani değildir. Kur’ân-ı Azimü’ş-Şan’da geçen ve çok büyük kıymet atfedilen “İ’lay-ı kelimetillah, Allah yolunda nefer olmak5, davet, tebliğ, Allah yolunda hizmet” gibi birçok ifade, umumi olarak İnsanların Hidayetlerine Vesile olunabilecek güzel amellerdir. Bu hususta en büyük gayret Peygamber Efendimiz (s.a.v.)’e aittir. O, hayatı boyunca bu mevzuda gayret göstermiş, akla hayale gelmedik işkencelere ve sıkıntılara maruzkalmasına rağmen asla tereddüd etmeden vazifelerine devam etmişlerdir.Rasülüllah (s.a.v.) Efendimiz’in bu gayretlerine bizzat şahit olan Sahabe-i Kiram(r.anhüm) Hazeratı da İslam’ın yayılması, öğretilmesi, yaşanması için gayret göstermişler;daha sonra gelen Peygamber Varisi olan ulemamız, müctehid imamlarımız ve Allah Dostlarıhep bu şuur içinde olarak bizlere yol göstermişlerdir. Rabbim bizleri gösterilen istikametten ayırmasın. (ÂMİN)